ارتباط بین جبران خدمات و کیفیت آموزش در مدارس دولتی

هدف اصلی این پژوهش، بررسی و تحلیل ارتباط میان نظام جبران خدمات و کیفیت آموزش در مدارس دولتی است. در عصر حاضر، کیفیت آموزش به عنوان یکی از شاخص های اصلی توسعه پایدار شناخته می شود و نقش معلمان به عنوان هسته اصلی فرآیند آموزشی غیرقابل انکار است. این پژوهش با روش توصیفی-تحلیلی و با مرور ادبیات موضوع و یافته های پژوهش های پیشین به دنبال پاسخ به این پرسش است که آیا ساختارهای جبران خدمات (حقوق، مزایا و مشوق ها) می توانند انگیزه و عملکرد معلمان را به گونه ای تاثیرگذار قرار دهند که منجر به ارتقای کیفیت آموزش شود؟ نتایج نشان می دهد که اگرچه جبران خدمات مبتنی بر شایستگی و عملکرد می تواند به عنوان یک محرک قوی برای بهبود کیفیت عملکرد معلمان عمل کند، اما در نظام های آموزشی دولتی که اغلب از ساختارهای حقوقی ثابت و غیرمنعطف (نظام سنتی) پیروی می کنند، این رابطه تضعیف شده است. همچنین، عوامل غیرمادی مانند فرهنگ سازمانی، احترام و فرصت های رشد در کنار جبران خدمات مادی، نقش تعیین کننده ای در کیفیت آموزش دارند. این مقاله در نهایت پیشنهاد می کند که برای ارتقای کیفیت آموزش در مدارس دولتی، باید از نظام های حقوقی صرفا سالیانه به سمت نظام های جبران خدمات مبتنی بر شایستگی و عملکرد (Pay for Performance) حرکت کرد.

کلیدواژه ها:

جبران خدمات ، کیفیت آموزش ، مدارس دولتی ، عملکرد معلمان ، انگیزه شغلی ، نظام حقوق و دستمزد ، مدیریت آموزشی.