تحلیل تطبیقی نظام ارزشیابی توصیفی و ارزشیابی سنتی در دوره ابتدایی

هدف اصلی این پژوهش، بررسی و مقایسه دو نظام ارزشیابی توصیفی و سنتی در دوره ابتدایی با تمرکز بر ابعاد آموزشی و روان شناختی است. با توجه به تغییرات اخیر در نظام های آموزشی به سمت سنجش کیفی، این مطالعه با روش توصیفی-مروری به تحلیل ادبیات موضوع و یافته های پژوهش های معتبر پرداخته است. نتایج حاصل از این بررسی نشان می دهد که در حالی که ارزشیابی سنتی با تاکید بر نمرات کمی، انگیزه درونی را کاهش و اضطراب را افزایش می دهد، نظام ارزشیابی توصیفی با ارائه بازخورد دقیق و فرآیند محور، به ارتقای یادگیری عمیق، خودکارآمدی و شناسایی دقیق تر شکاف های یادگیری کمک شایانی می کند. با این حال، چالش هایی نظیر سوگیری معلمان، دشواری در اجرای صحیح و موانع بستر الکترونیکی نیز در نظام توصیفی مشاهده می شود. نتیجه گیری کلی حاکی از برتری نسبی نظام توصیفی در تربیت دانش آموزان خلاق و باانگیزه است، مشروط بر اینکه زیرساخت های آموزشی و توانمندسازی معلمان به درستی صورت گرفته باشد.

کلیدواژه ها:

: ارزشیابی توصیفی ، ارزشیابی سنتی ، دوره ابتدایی ، یادگیری مفهومی ، چالش های اجرایی