مدل یابی رابطه اضطراب اجتماعی و استرس تحصیلی با با گوشه گیری تحصیلی در دانش آموزان دوره ابتدایی شهر تکاب

عملکرد تحصیلی یکی از شاخص های مهم در ارزشیابی دانشجویان است اما عواملی وجود دارد که فرد را از تحصیل باز می دارد و دچار نوعی بی تفاوتی تحصیلی می کند. از این رو؛ هدف این پژوهش مدل یابی رابطه اضطراب اجتماعی و استرس تحصیلی با ی گوشه گیری تحصیلی در دانش آموزان دوره ابتدایی شهر تکاب بود. روش پژوهش در این پژوهش توصیفی از نوع مدل یابی معادلات ساختاری است. جامعه آماری پژوهش کلیه دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی شهر زنجان (۷۲۰۰) در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۴ بود که تعداد ۳۶۵ مورد از آنها با استفاده از فرمول کوکران و به روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای انتخاب شدند. داده ها با پرسشنامه های بی تفاوتی تحصیلی پیری و همکاران(۱۴۰۱)، اضطراب اجتماعی(SPIN)، استرس تحصیلی زازاکوا، لینج و اسپنشید (۲۰۰۵) و گوشه گیری فرم کوتاه وودورث(۱۹۸۶) جمع آوری شد و با استفاده از نرم افزارهای ۲۴SPSS و لیزرل ۸ آزمون های توصیفی و استنباطی مورد آنالیز قرار گرفت. نتایج آزمون همبستگی پیرسون نشان داد بین اضطراب اجتماعی، استرس تحصیلی و گوشه گیری تحصیلی با بی تفاوتی تحصیلی رابطه مثبت و معنادار وجود دارد (۰۵/.P< ). همچنین نتایج نشان داد بین اضطراب اجتماعی، استرس تحصیلی با گوشه گیری تحصیلی رابطه مثبت و معنادار وجود دارد (۰۵/.P< ). نتایج معادلات ساختاری نشان داد گوشه گیری تحصیلی در رابطه اضطراب اجتماعی و استرس تحصیلی با بی تفاوتی تحصیلی نقش میانجی دارد و مدل پژوهش دارای برازش مطلوب است. پیشنهاد می گردد، مسئولان دانشگاهی در راستای کاهش اضطراب اجتماعی، استرس، گوشه گیری و بی تفاوتی تحصیلی دانشجویان و توجه به ویژگی های روان شناختی آنها در دانشگاه، کارگاه ها و سمینارهایی را با دعوت از روان شناسان، مددکاران اجتماعی و مشاورین تحصیلی و شغلی برگزار نمایند.

کلیدواژه ها:

اضطراب اجتماعی ، استرس تحصیلی ، گوشه گیری تحصیلی