اهمیت تربیت هنری و پرورش خلاقیت در توسعه شخصیت دانش آموزان

تربیت هنری و پرورش خلاقیت از ارکان اساسی نظام آموزشی نوین محسوب می شوند که فراتر از انتقال مهارت های فنی، به شکوفایی ابعاد مختلف شخصیت دانش آموز می انجامند. هدف اصلی این پژوهش، تبیین اهمیت تربیت هنری در توسعه خلاقیت و بررسی تاثیر متقابل این دو مولفه بر رشد شخصیت، هویت اجتماعی و عملکرد تحصیلی دانش آموزان است. این پژوهش با روش توصیفی-تحلیلی و با مرور پیشینه نظری و تجربی انجام شده است. یافته های نشان می دهد که هنر به عنوان یک زبان ارتباطی، بستری برای بیان احساسات، تخلیه هیجانی و تقویت اعتماد به نفس فراهم می آورد. همچنین، فرآیندهای خلاقانه در هنر، موجب تقویت تفکر انتقادی، حل مسئله و انعطاف پذیری شناختی می گردد. نتایج حاصل از این مطالعه حاکی از آن است که ادغام هنر در برنامه درسی، نه تنها مانعی برای پیشرفت در دروس علومی نیست، بلکه با ایجاد انگیزه و افزایش تمرکز، عملکرد تحصیلی را ارتقا می دهد. در پایان، پیشنهاد شده است که با بازنگری در برنامه های درسی، افزایش ساعات آموزش هنر و توانمندسازی معلمان، می توان گام موثری در جهت تربیت انسان هایی خلاق، متعادل و دارای شخصیت مستقل برداشت.

کلیدواژه ها:

تربیت هنری ، خلاقیت ، توسعه شخصیت ، برنامه درسی ، آموزش و پرورش ، تفکر انتقادی ، هویت دانش آموز.