تقویت مهارت های اجتماعی در مدارس با فنون مذاکره و همکاری در محیط های آموزشی

: هدف اصلی این پژوهش، بررسی و تحلیل نقش حیاتی آموزش فنون مذاکره و همکاری در ارتقای عملکرد تحصیلی و اجتماعی دانش آموزان در محیط های آموزشی است. با توجه به تغییرات سریع ساختارهای آموزشی به سمت یادگیری مشارکتی، توانایی دانش آموزان در تعامل سازنده و حل تعارضات اهمیتی فزاینده یافته است. این پژوهش با روش توصیفی-مروری به واکاوی مبانی نظری و یافته های تجربی پژوهش های پیشین پرداخته است. نتایج حاصل از این مطالعه نشان می دهد که آموزش ساختارمند مهارت های مذاکره، منجر به کاهش خشونت های کلامی، افزایش درک متقابل و بهبود عملکرد گروهی می شود. همچنین، همکاری موثر در فعالیت های درسی، حس تعلق به مدرسه و انگیزه پیشرفت تحصیلی را تقویت می نماید. بر اساس یافته ها، پیشنهاد می شود که برنامه های درسی مقاطع تحصیلی به گونه ای بازنگری شوند که مهارت های نرم و ارتباطی به عنوان بخشی از آموزش رسمی گنجانده شوند.

کلیدواژه ها:

: مهارت های مذاکره ، یادگیری مشارکتی ، محیط آموزشی ، تعارض ، تعاملات اجتماعی