کارکرد بازخورد در فرآیند یاددهی-یادگیری و نقش آن در ارتقای عملکرد تحصیلی و شناختی دانش آموزان

هدف اصلی این پژوهش، بررسی و تبیین نقش بازخورد در بهبود یادگیری و عملکرد تحصیلی دانش آموزان است. یادگیری به عنوان یک فرآیند پویا، نیازمند تعامل مداوم میان معلم و فراگیر است و بازخورد به عنوان حلقه اتصال این تعامل عمل می کند. این مقاله با بهره گیری از روش مروری-توصیفی، به کاوش مبانی نظری و ادبیات موضوع پرداخته و تاثیر انواع بازخورد (فوری، تاخیری، توصیفی و ارزیابی) را بر شناخت فراگیران تحلیل می کند. یافته های پژوهش نشان می دهد که ارائه بازخورد هدفمند و به موقع، منجر به افزایش انگیزش، کاهش اضطراب، اصلاح سوءبرداشت ها و تعمیق یادگیری معنادار می شود. همچنین، بازخورد فرایند محور نسبت به بازخورد صرفا نتیجه محور، تاثیر پایدارتری بر انتقال یادگیری دارد. نتایج حاصله تاکید دارد که نظام های آموزشی باید مهارت های ارائه بازخورد موثر را در برنامه های توسعه حرفه ای معلمان بگنجانند تا کیفیت آموزش ارتقا یابد.

کلیدواژه ها:

بازخورد آموزشی ، یادگیری معنادار ، عملکرد تحصیلی ، خودکارآمدی ، ارزشیابی تکوینی.