تاثیر آموزش اولیه کمک های اولیه و توانایی دانش آموزان در مواقع اضطراری

حوادث و بلایای طبیعی یا غیرطبیعی همواره بخشی از واقعیت های زندگی بشر بوده اند و در بسیاری از موارد، زمان طلایی برای نجات مصدومان، پیش از رسیدن نیروهای امدادی است. دانش آموزان به عنوان بخش قابل توجهی از جمعیت، اغلب در محیط های آموزشی حضور دارند و احتمال مواجهه آن ها با موقعیت های اضطراری وجود دارد. هدف اصلی این پژوهش، بررسی تاثیر آموزش های اولیه کمک های اولیه بر توانایی و آمادگی دانش آموزان در مواجهه با حوادث است. این مطالعه از نظر هدف کاربردی و از نظر ماهیت توصیفی-پیمایشی است. جامعه آماری شامل تمامی دانش آموزان مقطع متوسطه اول شهر تهران بود که با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای، ۲۰۰ نفر انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها شامل یک پرسشنامه استاندارد محقق ساخته و یک چک لیست عملی بود. نتایج نشان داد که میانگین نمرات دانش و عملکرد دانش آموزان پس از شرکت در دوره آموزشی به طور معناداری افزایش یافته است (> P۰۵/۰). همچنین نتایج نشان داد که بین جنسیت و میزان یادگیری تفاوت معناداری وجود ندارد، اما تکرار آموزش ها تاثیر بسزایی در تثبیت مهارت ها دارد. بر اساس یافته ها، می توان نتیجه گرفت که ادغام آموزش کمک های اولیه در برنامه های درسی مدارس، راهکاری موثر برای افزایش تاب آوری اجتماعی و کاهش عوارض حوادث است.

کلیدواژه ها:

کمک های اولیه ، دانش آموزان ، آموزش اضطراری ، مدیریت بحران ، سلامت مدرسه ، توانمندسازی جوانان.