رابطه اضطراب اجتماعی و استرس تحصیلی با بی تفاوتی تحصیلی دانش آموزان دوره دوم متوسطه شهر تکاب زهرا اسدی، صغری قویدل، رویا باقرپور، سید مسعود سید عربی

عملکرد تحصیلی یکی از شاخص های مهم در ارزشیابی دانشجویان است اما عواملی وجود دارد که فرد را از تحصیل باز می دارد و دچار نوعی بی تفاوتی تحصیلی می کند. از این رو؛ هدف این پژوهش مدل یابی رابطه اضطراب اجتماعی و استرس تحصیلی با بی تفاوتی تحصیلی در دانش آموزان دوره دوم متوسطه شهر تکاب بود. روش پژوهش در این پژوهش توصیفی از نوع مدل یابی معادلات ساختاری است. جامعه آماری پژوهش کلیه دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی شهر تکاب (۷۲۰۰) در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۴ بود که تعداد ۳۶۵ مورد از آنها با استفاده از فرمول کوکران و به روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای انتخاب شدند. داده ها با پرسشنامه های بی تفاوتی تحصیلی پیری و همکاران(۱۴۰۱)، اضطراب اجتماعی(SPIN)، استرس تحصیلی زازاکوا، لینج و اسپنشید (۲۰۰۵) جمع آوری شد و با استفاده از نرم افزارهای ۲۴SPSS و لیزرل ۸ آزمون های توصیفی و استنباطی مورد آنالیز قرار گرفت. نتایج آزمون همبستگی پیرسون نشان داد بین اضطراب اجتماعی، استرس تحصیلی با بی تفاوتی تحصیلی رابطه مثبت و معنادار وجود دارد (۰۵/.P< ). پیشنهاد می گردد، مسئولان دانشگاهی در راستای کاهش اضطراب اجتماعی، استرس و بی تفاوتی تحصیلی دانشجویان و توجه به ویژگی های روان شناختی آنها در مدارس، کارگاه ها و سمینارهایی را با دعوت از روان شناسان، مددکاران اجتماعی و مشاورین تحصیلی و شغلی برگزار نمایند.

کلیدواژه ها:

اضطراب اجتماعی ، استرس تحصیلی ، بی تفاوتی تحصیلی ، تکاب