اثربخشی آموزش مبتنی بر بازی های رایانه ای بر سازگاری اجتماعی دانش آموزان دختر سوم ابتدایی شهر تکاب

هدف این پژوهش تعیین میزان اثربخشی آموزش مبتنی بر بازی های رایانه ای بر سازگاری اجتماعی دانش آموزان دختر سوم ابتدایی شهر تکاب است. پژوهش حاضر از نظر هدف کاربردی است و بر اساس جمع آوری داده ها جز تحقیقات نیمه آزمایشی با طرح پس آزمون با گروه کنترل و آزمایش است. جامعه آماری تحقیق شامل کلیه دانش آموزان دختر سوم ابتدایی شهر تکاب در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۲ که تعداد آنها ۲۳۵۰ است. نمونه تحقیق بر مبنای تعداد انتخاب در مطالعات مقایسه ای، ۱۵ نفر از هر گروه انتخاب گردید. جمع آوری داده ها با استفاده از پرسشنامه سازگاری اجتماعی نسخه دانش آموزان سینها و سینگ (۱۹۹۳) صورت گرفت و بین دو گروه بعد از برگزاری اثر مداخله جلسات بازی های رایانه ای در گروه آزمایش توزیع گردید. روایی پرسشنامه از طریق روایی صوری توسط اساتید دانشگاهی حوزه علوم تربیتی مورد تایید قرار گرفت. همچنین پایایی پرسشنامه با استفاده از ضریب آلفای کرونباخ برای نمره کلی سازگاری اجتماعی ۸۶/۰ و برای مولفه های سازگاری رفتاری، هیجانی و تحصیلی به ترتیب مقادیر ۷۹/۰، ۷۶/۰ و ۸۰/۰ به دست آمد که نشانگر پایایی مطلوب بود. داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS و آزمون های توصیفی و استنباطی مورد تحلیل قرار گرفت. پس از تایید نرمال بودن توزیع داده ها، نتایج فرضیه ها با آزمون تی مستقل نشان داد که آموزش مبتنی بر بازیهای رایانه ای بر میزان سازگاری اجتماعی و مولفه های آن در بین دانش آموزان دختر سوم ابتدایی ناحیه ۲ شهر زنجان تاثیر داشت و به ترتیب بین میانگین نمرات پس آزمون میزان سازگاری اجتماعی و مولفه های سازگاری رفتاری، هیجانی و تحصیلی در دو گروه کنترل (۴۱/۲، ۵۷/۲، ۶۰/۲ و ۴۷/۲) و آزمایش (۳۲/۳، ۶۰/۳، ۶۴/۳ و ۹۴/۳) تفاوت معناداری مشاهده گردید.

کلیدواژه ها:

اثربخشی ، بازی های رایانه ای ، سازگاری اجتماعی ، دانش آموزان سوم ابتدایی