تاثیر ایجاد ارتباط سازنده بین معلم و دانش آموز بر انگیزش تحصیلی و بهزیستی روان شناختی دانش آموزان

ارتباط سازنده بین معلم و دانش آموز یکی از ارکان اساسی فرآیند یاددهی–یادگیری و از مهم ترین عوامل موثر بر رشد تحصیلی، اجتماعی و روان شناختی دانش آموزان محسوب می شود. پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر ارتباط سازنده معلم–دانش آموز بر انگیزش تحصیلی، پیشرفت آموزشی و بهزیستی روان شناختی دانش آموزان انجام شده است. این پژوهش با رویکرد کمی و به روش توصیفی–همبستگی صورت گرفت. جامعه آماری شامل دانش آموزان مقطع متوسطه اول بود که ۳۵۰ نفر از آنان به روش نمونه گیری تصادفی انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسشنامه ارتباط معلم–دانش آموز، پرسشنامه انگیزش تحصیلی و مقیاس بهزیستی روان شناختی بود. نتایج تحلیل داده ها نشان داد که بین ارتباط سازنده معلم و دانش آموز با انگیزش تحصیلی، مشارکت کلاسی و سلامت روان دانش آموزان رابطه مثبت و معناداری وجود دارد. یافته ها بر اهمیت مهارت های ارتباطی معلمان در بهبود کیفیت آموزش و ارتقای سلامت روان دانش آموزان تاکید می کند.

کلیدواژه ها:

ارتباط معلم–دانش آموز ، انگیزش تحصیلی ، بهزیستی روان شناختی ، محیط آموزشی