هم آفرینی آموزشی تعامل مشاور، آموزگار و دانش آموزان برای ارتقای مهارت های روان-شناختی و یادگیری

پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش هم آفرینی آموزشی میان مشاور، آموزگار و دانش آموزان در ارتقای مهارت های روان شناختی و یادگیری انجام شده است. هم آفرینی آموزشی به معنای تعامل فعال و هماهنگ میان سه گروه کلیدی در فرآیند یاددهی-یادگیری است که می تواند زمینه پرورش مهارت های شناختی، اجتماعی و روان شناختی دانش آموزان را فراهم کند. این پژوهش به دنبال پاسخ به این سوال است که چگونه همکاری و تعامل مستمر میان مشاور، دبیر و دانش آموزان می تواند مهارت هایی همچون تفکر انتقادی، حل مسئله، خودتنظیمی، انگیزه یادگیری و اعتماد به نفس را ارتقا دهد. روش پژوهش از نوع کتابخانه ای و توصیفی-تحلیلی است و داده ها از طریق تحلیل محتوا و مرور منابع علمی، کتب تخصصی و برنامه های درسی گردآوری و بررسی شده اند. نتایج تحلیل ها نشان می دهد که ایجاد فضای تعامل فعال و مشارکتی، نه تنها بر یادگیری مفهومی دانش آموزان اثر مثبت دارد، بلکه مهارت های روان شناختی آنان را بهبود می بخشد و موجب افزایش انگیزه، خودکارآمدی و مشارکت فعال در فرآیند آموزش می شود. این تحقیق همچنین تاکید دارد که نقش دبیر و مشاور در تسهیل این هم آفرینی بسیار حیاتی است؛ دبیر با طراحی فعالیت های مشارکتی، مدیریت کلاس و همکاری با مشاور، می تواند یادگیری فعال را در محیط آموزشی تحقق بخشد و اهداف شناختی و روان شناختی برنامه های درسی را همزمان دنبال کند. یافته ها نشان می دهد که برنامه های درسی که صرفا بر اهداف شناختی متمرکزند، تاثیر محدودتری بر مهارت های روان شناختی دارند، در حالی که تلفیق اهداف تربیتی و یادگیری مشارکتی، تجربه یادگیری دانش آموزان را غنی و معنادار می کند. در نهایت، پژوهش حاضر چارچوب نظری و عملیاتی برای هم آفرینی آموزشی ارائه می دهد که می تواند راهنمایی برای دبیران، مشاوران و مدیران آموزشی باشد تا فرآیند یاددهی-یادگیری را به صورت هدفمند، تعاملی و توسعه دهنده مهارت های روان شناختی دانش آموزان بهبود بخشند.

کلیدواژه ها:

هم آفرینی آموزشی ، تعامل مشاور و دبیر ، مهارت های روان شناختی ، یادگیری مشارکتی