اثر ورود بازی بر یادگیری دانش آموران مقطع ابتدایی

پیشرفت های چشمگیر در عصر دیجیتال و تغییر الگوهای سنتی آموزشی، لزوم بازنگری در روش های تدریس را بیش از پیش نمایان ساخته است. در میان رویکردهای نوین آموزشی، استفاده از «بازی» و «بازی وارسازی» (Gamification) به عنوان یک ابزار قدرتمند و کارآمد در فرآیند یادگیری، توجه بسیاری از pedagogues و متخصصان علوم تربیتی را به خود جلب کرده است. این پژوهش با هدف بررسی و تحلیل جامع تاثیر ورود بازی بر یادگیری دانش آموزان مقطع ابتدایی انجام شده است. دوره ابتدایی به دلیل ماهیت رشد شناختی و جسمی کودکان، که در آن فعالیت های بدنی و تعاملات اجتماعی نقشی حیاتی در شکل گیری شخصیت و مهارت های پایه ایفا می کنند، بستر بسیار مناسبی برای ادغام بازی در برنامه های درسی است.یافته های حاصل از مطالعات نشان می دهد که ادغام عناصر بازی در آموزش، انگیزه درونی و بیرونی دانش آموزان را به طرز چشمگیری افزایش می دهد. بازی ها با ایجاد فضایی شاد، پویا و عاری از اضطراب ناشی از ارزشیابی های سنتی، باعث می شوند که دانش آموزان با اشتیاق بیشتری به فرآیند یادگیری بپردازند. از منظر شناختی، بازی های آموزشی با به چالش کشیدن ذهن و تقویت مهارت های حل مسئله، تفکر خلاق و استدلال منطقی، عمق یادگیری را ارتقا می دهند. علاوه بر این، بازی های گروهی و تعاملی زمینه را برای تقویت مهارت های اجتماعی، یادگیری تعاونی و تمرین مسئولیت پذیری فراهم می آورند که در پرورش شهروندانی فعال و موثر در جامعه نقش بسزایی دارد.همچنین، پژوهش حاضر به بررسی چالش ها و ملاحظات مربوط به استفاده از بازی در آموزش پرداخته است. نتایج حاصله حاکی از آن است که موفقیت این روش در گرو طراحی دقیق بازی ها بر اساس اهداف آموزشی، رعایت اصول فرهنگی و ملی، و نظارت مستمر معلمان بر فرآیند بازی است تا از انحراف اهداف آموزشی جلوگیری شود.

کلیدواژه ها:

بازی وارسازی ، بازی های آموزشی ، یادگیری فعال ، دانش آموزان ابتدایی ، انگیزه تحصیلی