ارزشیابی توصیفی؛ تحلیل عملکرد، رشد فردی و یادگیری معنادار دانش آموز

ارزشیابی توصیفی به عنوان یکی از رویکردهای نوین در نظام آموزشی، جایگزین روش های سنتی مبتنی بر نمره و مقیاس کمی شده است. این رویکرد با تمرکز بر توصیف عملکرد، تحلیل فرآیند یادگیری و رشد فردی دانش آموز به جای قضاوت صرف، به بهبود کیفیت آموزش و رشد شخصیتی کمک می کند. در این مقاله، مفهوم، مبانی نظری، اهداف و کارکردهای ارزشیابی توصیفی مورد تحلیل قرار گرفته و نقش آن در تحقق یادگیری معنادار بررسی می شود. یافته های پژوهش های جدید نشان می دهد که ارزشیابی توصیفی موجب افزایش انگیزش درونی، خودکارآمدی، و بهبود تعامل معلم و دانش آموز می شود. در پایان، پیشنهاداتی برای ارتقای اجرای موثر این الگو در مدارس ایران ارائه گردیده است.

کلیدواژه ها:

ارزشیابی توصیفی ، تحلیل عملکرد ، رشد فردی ، یادگیری معنادار ، بازخورد آموزشی ، انگیزش درونی