بررسی تاثیر یادگیری معنادار بر ماندگاری مطالب درسی

این پژوهش با هدف بررسی جامع و تحلیلی تاثیر مدل یادگیری معنادار (Meaningful Learning) بر میزان ماندگاری و تثبیت مطالب درسی در دانش آموزان و دانشجویان انجام شده است. یادگیری معنادار، که مبتنی بر نظریه دیوید آزوبل است، بر برقراری ارتباط بین دانش جدید و ساختارهای شناختی از پیش موجود فراگیر تاکید دارد، در مقابل یادگیری طوطی وار (Rote Learning) که صرفا بر حفظ کردن اطلاعات بدون درک عمیق متمرکز است. ماندگاری مطالب در نظام های آموزشی، یکی از مهم ترین شاخص های اثربخشی فرآیند آموزش و یادگیری محسوب می شود. نتایج پژوهش های متعدد نشان می دهند که رویکردهای مبتنی بر معناسازی، منجر به انتقال بهتر اطلاعات از حافظه کوتاه مدت به حافظه بلندمدت شده و قابلیت بازیابی اطلاعات را در طول زمان افزایش می دهند. این مقاله با مرور مبانی نظری و شواهد تجربی، مکانیسم های روان شناختی موثر بر ماندگاری را در چارچوب یادگیری معنادار تبیین می کند. بر اساس یافته ها، استفاده هدفمند از وسایل پیش آموز (Advance Organizers)، تاکید بر شباهت ها و تفاوت های کلیدی مفاهیم (Subsumption)، و فعال سازی دانش پیشین، نقش محوری در افزایش عمق پردازش و در نتیجه دوام یادگیری ایفا می کنند. این پژوهش کاربردهای عملیاتی این رویکرد را برای طراحان آموزشی و معلمان در جهت بهبود کیفیت یاددهی-یادگیری ارائه می دهد.

کلیدواژه ها:

یادگیری معنادار ، ماندگاری مطالب درسی ، نظریه آزوبل ، ساختار شناختی ، یادگیری عمیق