تاثیر ارزشیابی مستمر (Continuous Assessment) بر کاهش اضطراب امتحان

اضطراب امتحان یک پدیده روانشناختی شایع است که می تواند تاثیرات منفی قابل توجهی بر عملکرد تحصیلی دانشجویان و سلامت روان آنان بگذارد. این اضطراب که اغلب با نگرانی های شدید، علائم جسمی و تمرکز ضعیف در زمان ارزیابی همراه است، مانع بزرگی در مسیر دستیابی به پتانسیل کامل یادگیری محسوب می شود. در دهه های اخیر، روش های سنتی ارزشیابی که عمدتا بر آزمون های پایانی متمرکز بودند، به دلیل ماهیت استرس زای خود، به عنوان عامل تشدید کننده این اضطراب شناخته شده اند. در مقابل، ارزشیابی مستمر (Formative Assessment) به عنوان یک رویکرد آموزشی جایگزین، پتانسیل بالایی برای تعدیل این اثرات منفی دارد. هدف این پژوهش بررسی تاثیر به کارگیری نظام مند ارزشیابی مستمر بر میزان اضطراب امتحان در میان دانش آموزان و دانشجویان است. ارزشیابی مستمر با فراهم آوردن بازخوردهای مکرر، سازنده و به موقع، نه تنها فرآیند یادگیری را تقویت می کند، بلکه به دانش آموزان اجازه می دهد تا شکاف های دانشی خود را به صورت زودهنگام شناسایی و برطرف سازند. این فرایند مداوم، نیاز به اتکا به نتایج یک آزمون واحد و نهایی را کاهش داده و در نتیجه، فشار روانی مرتبط با آن را تضعیف می نماید. نتایج مورد انتظار این پژوهش نشان خواهد داد که افزایش دفعات و کیفیت بازخوردها، به طور معناداری با کاهش سطوح اضطراب مرتبط با عملکرد تحصیلی مرتبط است، زیرا دانش آموزان به جای ترس از ناشناخته ها، بر بهبود مستمر تمرکز می کنند. این مقاله با بررسی مبانی نظری و شواهد تجربی مرتبط، اهمیت انتقال از پارادایم ارزشیابی تجمعی به ارزشیابی تکوینی را در محیط های آموزشی مدرن مورد تاکید قرار می دهد.

کلیدواژه ها:

ارزشیابی مستمر ، اضطراب امتحان ، بازخورد سازنده ، عملکرد تحصیلی ، روانشناسی تربیتی