نقش محوری معلم در ارتقاء انگیزش درونی و بیرونی دانش آموزان

انگیزش (Motivation) یکی از پیچیده ترین و در عین حال بنیادی ترین سازه های روان شناسی تربیتی است. این مفهوم به عواملی اشاره دارد که رفتار یادگیرنده را آغاز، هدایت، تقویت و حفظ می کند (رینولدز و همکاران، ۲۰۲۱). در محیط کلاس درس، انگیزه دانش آموز به طور مستقیم با عمق یادگیری، میزان مشارکت، تاب آوری در برابر شکست ها و در نهایت، موفقیت تحصیلی او در ارتباط است. دانش آموزان باانگیزه، فعال ترند، تلاش بیشتری می کنند و نتایج بهتری کسب می کنند.در میان انبوه عوامل محیطی و فردی تاثیرگذار بر انگیزش، نقش معلم محوری و غیرقابل جایگزین است. معلم نه تنها مجری برنامه درسی، بلکه طراح و مدیریت کننده محیط انگیزشی کلاس است. سبک تدریس، تعاملات روزمره، نوع بازخوردی که ارائه می شود، و جو کلی حاکم بر کلاس، همگی توسط رفتار معلم شکل می گیرد.هدف این مقاله، بررسی عمیق نظریه های اصلی انگیزش، شناسایی عوامل کلیدی موثر بر انگیزه دانش آموزان و ارائه مجموعه ای از راهکارهای عملی مبتنی بر شواهد تجربی است که معلمان می توانند برای ارتقاء انگیزش درونی و مدیریت موثر انگیزش بیرونی به کار گیرند. این پژوهش بر ضرورت تغییر پارادایم از "تلاش برای مجبور کردن دانش آموز به یادگیری" به "ایجاد محیطی که دانش آموز بخواهد یاد بگیرد" تاکید می کند.

کلیدواژه ها:

انگیزش تحصیلی ، نقش معلم ، انگیزش درونی ، خودتعیین گری ، جو کلاس ، راهکارهای تدریس