اعتماد معلمان و دانش آموزان به سیستم های هوشمند

با گسترش روزافزون فناوری های نوین در عصر حاضر، سیستم های هوشمند آموزشی به عنوان یکی از ابزارهای کلیدی در فرآیند یاددهی-یادگیری وارد مدارس و دانشگاه ها شده اند. این سیستم ها با قابلیت های شخصی سازی، تحلیل داده ها و ارائه بازخوردهای آنی، پتانسیل بالایی برای ارتقای کیفیت آموزش دارند. با این حال، پذیرش و موفقیت این فناوری ها در گرو اعتماد معلمان و دانش آموزان به آن هاست. اعتماد به سیستم های هوشمند، مفهومی چندبعدی است که شامل ابعاد ادراک شده از کارایی، قابلیت اطمینان، امنیت داده ها و شفافیت الگوریتم ها می شود. در این مقاله، به بررسی جامع عوامل موثر بر اعتماد معلمان و دانش آموزان به سیستم های هوشمند آموزشی پرداخته می شود. نتایج پژوهش های نشان می دهد که در حالی که دانش آموزان به دلیل تعامل بیشتر با رابط های کاربری جذاب، تمایل بیشتری به پذیرش این سیستم ها دارند، معلمان نگرانی های جدی در خصوص جایگزینی شدن، دقت محتوایی و حریم خصوصی دارند. این مطالعه با مرور پیشینه پژوهش و تحلیل چالش ها، راهکارهایی برای تقویت اعتماد و همکاری انسان و ماشین در محیط های آموزشی ارائه می دهد تا بتوان از ظرفیت های واقعی هوش مصنوعی در تعلیم و تربیت بهره مند شد.

کلیدواژه ها:

اعتماد ، سیستم های هوشمند آموزشی ، معلمان ، دانش آموزان ، پذیرش فناوری ، هوش مصنوعی ، امنیت داده ها ، شخصی سازی آموزش