معلمان خلاق و آینده روشن تعلیم و تربیت

سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 5

فایل این مقاله در 11 صفحه با فرمت PDF و WORD قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

EPCS04_11476

تاریخ نمایه سازی: 16 بهمن 1404

چکیده مقاله:

تحول بنیادین در نظام های آموزشی هزاره سوم، ضرورت بازنگری در نقش و کارکرد معلم را بیش از پیش آشکار ساخته است. در این پارادایم جدید، معلم صرفا منتقل کننده دانش تلقی نمی شود، بلکه به مثابه تسهیل گر، طراح تجارب یادگیری، و موتور محرکه نوآوری در کلاس درس عمل می کند. پژوهش حاضر با هدف واکاوی ابعاد نظری و عملی مفهوم «معلم خلاق» و تبیین نقش حیاتی آن در تضمین آینده ای روشن برای تعلیم و تربیت انجام پذیرفته است. خلاقیت در ساحت آموزش، فراتر از صرف نوآوری های صرفا تکنولوژیک، مستلزم توانایی در ایجاد ارتباطات بین رشته ای، طراحی مداخلات آموزشی شخصی سازی شده، و پرورش مهارت های تفکر انتقادی و حل مسئله در دانش آموزان است (Runco, ۲۰۲۰). این مقاله با رویکردی توصیفی-تحلیلی، ابتدا چارچوب های نظری مرتبط با خلاقیت، آموزش نوین، و دگرگونی های جهانی را بررسی می کند. سپس، مولفه های کلیدی معلم خلاق، شامل انعطاف پذیری شناختی، شجاعت حرفه ای برای به چالش کشیدن روش های سنتی، و توانایی در ایجاد محیط یادگیری امن و محرک، مورد بحث قرار می گیرد. در ادامه، موانع ساختاری و فرهنگی موجود در نظام های آموزشی سنتی که مانع بروز خلاقیت معلمان می شوند، شناسایی و تحلیل می گردند؛ این موانع شامل تمرکز بیش از حد بر ارزشیابی های استاندارد، کمبود منابع برای توسعه حرفه ای مبتنی بر خلاقیت، و ساختارهای سلسله مراتبی خشک مدیریتی است. اهمیت پرداختن به این موضوع از آن جهت است که شکاف بین خروجی های آموزشی و نیازهای پیچیده بازار کار و جامعه آینده، نیازمند نیروی انسانی است که بتواند فراتر از قالب های از پیش تعیین شده فکر کند (Schleicher, ۲۰۲۱). آینده تعلیم و تربیت به شدت وابسته به توانایی نظام آموزشی در جذب، پرورش، و حفظ معلمانی است که مجهز به مهارت های قرن بیست و یکم، به ویژه خلاقیت باشند. راهکارهای پیشنهادی در این تحقیق بر بازنگری در برنامه های تربیت معلم، ایجاد فضاهای خودمختاری حرفه ای برای معلمان، و تقویت فرهنگ سازمانی مبتنی بر آزمون و خطا و یادگیری از شکست تاکید دارد. نتیجه گیری مقاله نشان می دهد که سرمایه گذاری بر پرورش خلاقیت معلم نه تنها به بهبود کیفیت یاددهی و یادگیری می انجامد، بلکه موجبات پویایی و تاب آوری کلی نظام آموزشی در مواجهه با تغییرات غیرقابل پیش بینی آینده را فراهم می آورد و در نهایت، به تحقق اهداف توسعه پایدار در حوزه آموزش کمک خواهد کرد (OECD, ۲۰۱۹). این پژوهش با ارائه یک مدل مفهومی جامع برای شناسایی و توانمندسازی معلمان خلاق، گامی در جهت تسهیل اصلاحات آموزشی عمیق و معنادار برمی دارد.

نویسندگان

ندا حسین پور

معاون اجرایی

فریده ساردویی

معاون پرورشی