نقش مشاغل مدرسه ای و نظام وظایف در پرورش مسئولیت پذیری و مهارت های زندگی عملی دانش آموزان
سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 21
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
EPCS04_11470
تاریخ نمایه سازی: 16 بهمن 1404
چکیده مقاله:
مسئولیت پذیری به عنوان یکی از ارکان اساسی تربیت شهروندی و آمادگی برای زندگی اجتماعی و حرفه ای، نقشی محوری در فرآیند آموزش و پرورش ایفا می کند. در دنیای امروز که پیچیدگی های اجتماعی و اقتصادی رو به افزایش است، توانایی فرد برای پذیرش تعهدات، پاسخگویی در قبال اعمال خویش و مشارکت فعال در جامعه، بیش از پیش اهمیت یافته است. محیط مدرسه به عنوان کانون اصلی اجتماعی شدن دانش آموزان، فرصتی بی بدیل برای نهادینه سازی این ویژگی فراهم می آورد. یکی از موثرترین روش ها برای پرورش مسئولیت پذیری، واگذاری "مشاغل مدرسه ای" و اجرای "نظام وظایف" مشخص به دانش آموزان است. این رویکرد فراتر از آموزش های تئوریک، بستر عملیاتی لازم برای تجربه کردن مفهوم تعهد و عواقب آن را فراهم می آورد. مشاغل مدرسه ای، از مدیریت کلاس و نظارت بر کتابخانه گرفته تا مسئولیت های مرتبط با حفظ محیط زیست مدرسه، به دانش آموزان این امکان را می دهند که نقش های فعال و معناداری در اداره امور جمعی ایفا کنند. این پژوهش با هدف بررسی نقش حیاتی این سازوکارها در توسعه مسئولیت پذیری و مهارت های زندگی عملی دانش آموزان انجام شده است. نتایج مورد انتظار نشان می دهند که دخالت مستقیم دانش آموزان در امور مدرسه، از طریق واگذاری وظایف ساختارمند و تعریف شده (نظام وظایف)، منجر به افزایش درونی سازی هنجارهای اجتماعی، تقویت مهارت های حل مسئله، بهبود خودکارآمدی و در نهایت، ارتقاء سطح مسئولیت پذیری در ابعاد فردی، گروهی و اجتماعی می شود. این ساختارها موجب می شوند که دانش آموزان بیاموزند چگونه منابع را مدیریت کنند، به انتظارات پاسخ دهند و پیامدهای تصمیمات خود را بپذیرند. در واقع، مدرسه از یک فضای صرفا آموزشی به یک "جامعه کوچک" تبدیل می شود که در آن، تمرین شهروندی فعال نه یک نظریه، بلکه یک تجربه روزمره است. این مقاله به تحلیل مبانی نظری و شواهد تجربی مرتبط با تاثیر نظام مند مشاغل مدرسه ای بر ابعاد گوناگون مسئولیت پذیری (از جمله مسئولیت پذیری تحصیلی، اجتماعی و اخلاقی) می پردازد و چالش های اجرایی پیش رو و راهکارهای عملی برای بهبود اثربخشی این رویکرد تربیتی را مورد بحث قرار می دهد. در نهایت، یافته ها بر ضرورت بازنگری در برنامه های درسی و فوق برنامه به منظور ادغام ساختارمندتر مسئولیت های عملی در زندگی روزمره دانش آموزان تاکید خواهند کرد.
کلیدواژه ها:
مسئولیت پذیری ، مشاغل مدرسه ای ، نظام وظایف ، مهارت های زندگی عملی ، تربیت شهروندی ، خودکارآمدی ، تعهد سازمانی دانش آموزان
نویسندگان