نقش مدیران مدارس در تقویت ارتباط مدرسه و خانواده

روابط میان مدرسه و خانواده یکی از مهم ترین عوامل موثر در توسعه کیفیت آموزشی و تربیتی محسوب می شود. مشارکت فعال خانواده در فرآیند تعلیم و تربیت می تواند به بهبود عملکرد تحصیلی دانش آموزان، افزایش رضایت خانواده ها و ارتقای کیفیت خدمات مدرسه منجر شود. مدیران مدارس به عنوان رهبران فرایندهای آموزشی نقش محوری در ایجاد، توسعه و پایداری این ارتباط دارند، زیرا آنان در تعیین سیاست ها و راهبردهای ارتباطی مدرسه نقش دارند و با به کارگیری سبک های رهبری مناسب می توانند مشارکت والدین را تسهیل کنند و محیط آموزشی مشارکتی ایجاد نمایند. تحقیقات نشان داده است که رهبری مشارکتی و مبتنی بر گفتگو از سوی مدیران موجب ایجاد اعتماد متقابل، تقویت احساس تعلق خانواده ها و مشارکت آنان در تصمیم گیری های مدرسه می شود. با وجود اهمیت این موضوع، هنوز چالش هایی همچون انتظارات غیرواقع بینانه والدین یا دیدگاه های منفی برخی مدیران نسبت به مشارکت خانواده ها وجود دارد که می تواند مانع از ایجاد ارتباط موثر گردد. این مقاله به بررسی نقش مدیران مدارس در تقویت ارتباط مدرسه و خانواده از منظر علمی و تحلیلی می پردازد و راهبردهایی را برای بهبود این ارتباط ارائه می دهد. نتایج نشان می دهد که مدیرانی که ارتباطات باز، مستمر و مبتنی بر احترام متقابل را ترویج می دهند، توانسته اند مشارکت فعال خانواده ها را افزایش دهند که این امر به بهبود کیفیت یادگیری و نتایج آموزشی منجر می شود.

کلیدواژه ها:

ارتباط مدرسه و خانواده ، مشارکت والدین ، رهبری مدرسه ، تعامل آموزشی ، مدیریت مدرسه