تاثیر کمبود امکانات آموزشی مدارس دولتی و تاثیر آن بر کیفیت آموزش و رشد تحصیلی
سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 22
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
EPCS04_11457
تاریخ نمایه سازی: 16 بهمن 1404
چکیده مقاله:
کمبود امکانات آموزشی در مدارس دولتی به عنوان یک چالش مزمن و ساختاری در نظام های آموزشی بسیاری از کشورها، به ویژه در مناطق محروم، تاثیرات عمیقی بر کیفیت آموزش ارائه شده، عدالت آموزشی و در نهایت بر رشد تحصیلی دانش آموزان می گذارد. این پژوهش با هدف بررسی جامع این تاثیرات انجام شده است. امکانات آموزشی شامل طیف وسیعی از منابع فیزیکی (مانند فضای کلاس، آزمایشگاه ها، کتابخانه ها)، تجهیزات سخت افزاری و نرم افزاری (مانند رایانه ها و دسترسی به اینترنت)، منابع کمک آموزشی (مانند کتاب های درسی به روز و مواد کمک درسی) و منابع انسانی متخصص (مانند تعداد کافی معلمان واجد شرایط و مشاوران) می شود. پژوهش های متعدد نشان داده اند که فقر زیرساخت ها مستقیما با کاهش انگیزه معلمان، افزایش نرخ ترک تحصیل، کاهش عملکرد دانش آموزان در آزمون های استاندارد و تعمیق شکاف تحصیلی میان دانش آموزان با پیشینه های اجتماعی-اقتصادی متفاوت (SES) مرتبط است.کمبود فضای فیزیکی مناسب منجر به برگزاری کلاس های چندپایه یا تراکم بیش از حد دانش آموزان در هر کلاس می شود که این امر فرصت تعامل معلم و دانش آموز را محدود کرده و یادگیری فعال را دشوار می سازد. از سوی دیگر، فقدان زیرساخت های فناوری، دانش آموزان مدارس دولتی را از مهارت های قرن بیست و یکم محروم ساخته و آن ها را در بازار کار آینده در موضع ضعف قرار می دهد. این نابرابری در دسترسی به منابع با اصول عدالت آموزشی در تضاد کامل قرار دارد، زیرا مدارس دولتی اغلب مسئول آموزش درصد بالایی از جمعیت دانش آموزی هستند که نیازمند حمایت های بیشتری هستند. تحلیل ها نشان می دهد که سرمایه گذاری ناکافی دولت ها در نگهداری و تجهیز مدارس دولتی، نه تنها بر نتایج یادگیری تاثیر منفی می گذارد، بلکه بر سلامت روانی و جسمانی دانش آموزان و کارکنان نیز اثرگذار است. کمبود منابع کمک آموزشی نیز مانع از به روزرسانی محتوای آموزشی و تطابق آن با استانداردهای جهانی می شود. برای رفع این معضل، رویکردهای چندبعدی شامل تخصیص عادلانه بودجه، تمرکز بر توسعه زیرساخت های فناوری اطلاعات، و برنامه های توسعه حرفه ای مستمر برای معلمان در مناطق کم برخوردار ضروری است. این پژوهش بر لزوم اتخاذ سیاست های آموزشی که دسترسی برابر به امکانات باکیفیت را تضمین کنند، تاکید می نماید تا پتانسیل کامل هر دانش آموز شکوفا شود و مسیر رشد تحصیلی به صورت عادلانه هموار گردد.
کلیدواژه ها:
نویسندگان