تاثیر و اهمیت مهدکودک بر اجتماعی شدن کودک و عملکرد او در دوران مدرسه

دوران کودکی پیش دبستانی (مهدکودک و پیش دبستانی) به عنوان سال های طلایی رشد، زیربنای مسیر تحصیلی و اجتماعی فرد در آینده را شکل می دهد. این دوره نه تنها به کسب مهارت های شناختی اولیه کمک می کند، بلکه به عنوان اولین تجربه رسمی کودک خارج از کانون خانواده، نقشی حیاتی در فرآیند اجتماعی شدن ایفا می کند. توانایی برقراری ارتباط، حل تعارض، به اشتراک گذاری و پیروی از قوانین گروهی، مهارت هایی هستند که عمدتا در محیط های ساختارمند مهدکودک آموخته می شوند.این مقاله در پی آن است که به صورت جامع، اهمیت و تاثیر مهدکودک بر دو حوزه کلیدی رشد کودک—اجتماعی شدن و عملکرد آتی در مدرسه—را بررسی کند. با مرور ادبیات روان شناسی و تربیتی، تاکید اصلی بر این خواهد بود که چگونه کیفیت برنامه های مهدکودک، از طریق تعاملات با همسالان و مربیان، منجر به کسب آمادگی مدرسه (School Readiness) می شود و زمینه ساز موفقیت های تحصیلی و سازگاری اجتماعی بلندمدت می گردد.کلمات کلیدی: مهدکودک، اجتماعی شدن کودک، آمادگی مدرسه، رشد زودهنگام، مهارت های نرم، تعامل همسالان.۲. چارچوب نظری: مفهوم اجتماعی شدن در دوران پیش دبستانی۲.۱. تعریف اجتماعی شدن در کودکیاجتماعی شدن فرآیندی است که از طریق آن فرد یاد می گیرد که چگونه در جامعه یا گروه خاصی رفتار کند، باورها و ارزش های آن گروه را درونی سازی نماید. در مهدکودک، این فرآیند شامل دو بعد اصلی است:۱. تعامل با همسالان: یادگیری نوبت گرفتن، مذاکره، همدلی و درک دیدگاه های دیگران.۲. تعامل با بزرگسالان غیرخانواده: درک سلسله مراتب، پذیرش قوانین آموزشی و پیروی از دستورالعمل های معلم.۲.۲. نظریه دلبستگی و محیط های امنمحیط مهدکودک امن و قابل پیش بینی (بر اساس نظریه دلبستگی ایمن) به کودک این اجازه را می دهد که با اعتماد به نفس از پایگاه امن خود (مربی) برای کاوش در محیط اجتماعی جدید استفاده کند. کیفیت دلبستگی کودک به مربی مهدکودک، پیش بینی کننده میزان مشارکت فعال او در فعالیت های گروهی است (اسمیت، ۲۰۲۲).