بررسی تاثیر برنامه درسی مبتنی بر هوش هیجانی بر مهارت های همدلی و کاهش تعارضات اجتماعی دانش آموزان کلاس های ابتدایی

این مقاله مروری به بررسی جامع پژوهش های انجام شده پیرامون اثربخشی اجرای برنامه های درسی متمرکز بر تقویت هوش هیجانی در دانش آموزان دوره ابتدایی می پردازد. دوره ابتدایی به عنوان بستری اساسی برای شکل گیری زیربنای عواطف و تعاملات اجتماعی کودکان اهمیت بسزایی دارد. هدف اصلی این مرور، سنجش میزان تاثیر آموزش رسمی و ساختاریافته مولفه های هوش هیجانی (مانند خودآگاهی عاطفی، مدیریت هیجان، و درک اجتماعی) بر دو متغیر حیاتی است: ارتقاء مهارت همدلی و کاهش بروز تعارضات و درگیری های اجتماعی در میان همسالان. روش شناسی این مطالعه بر مرور نظام مند منابع فارسی منتشر شده طی دهه اخیر متمرکز است. یافته های کلیدی حاصل از این مرور نشان می دهند که برنامه های درسی هوش هیجانی، به طور مداوم، بهبود معناداری در توانایی دانش آموزان برای درک احساسات دیگران و ابراز موثر هیجانات خود ایجاد کرده اند. به طور خاص، اجرای این برنامه ها با کاهش محسوس در رفتارهای پرخاشگرانه و افزایش راهبردهای حل مسالمت آمیز تعارضات همراه بوده است. در نهایت، این مقاله بر لزوم ادغام رسمی آموزش هوش هیجانی به عنوان یک درس مستقل یا یکپارچه در برنامه رسمی مدارس ابتدایی تاکید می کند تا پایه های یک جامعه پذیری سالم تر و محیطی عاطفی ایمن تر برای کودکان فراهم آید.