کاربرد هوش مصنوعی در دقت وسرعت تصمیم گیری درمراقبت پرواز نظامی

سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 11

فایل این مقاله در 12 صفحه با فرمت PDF و WORD قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

MISCONF02_2809

تاریخ نمایه سازی: 16 بهمن 1404

چکیده مقاله:

در دهه های اخیر، تحول فناورانه در حوزه هوش مصنوعی (Artificial Intelligence) به صورت چشمگیری مرزهای توانمندی های انسانی را در تصمیم گیری های پیچیده نظامی جابه جا کرده است. یکی از مهم ترین عرصه هایی که از این فناوری بهره مند شده، حوزه مراقبت پرواز نظامی است؛ جایی که دقت، سرعت و صحت تصمیم گیری نقش حیاتی در حفظ امنیت هوایی و موفقیت ماموریت های دفاعی دارد. هدف از این پژوهش بررسی تاثیر به کارگیری هوش مصنوعی بر ارتقای کیفیت تصمیم گیری در عملیات مراقبت پرواز نظامی است.هوش مصنوعی با استفاده از الگوریتم های یادگیری ماشین، تحلیل داده های بلادرنگ و شبیه سازی های پیچیده، می تواند داده های انبوه پروازی، راداری و محیطی را در زمان بسیار کوتاه تحلیل کرده و پیشنهادهایی با دقت بالا ارائه دهد. این قابلیت باعث شده است تا نقش انسان از تصمیم گیرنده مستقیم به ناظر و ارزیاب تصمیمات ماشینی تغییر کند. سیستم های هوش مصنوعی با استفاده از پردازش سریع داده ها، تشخیص الگوهای پروازی غیرعادی، پیش بینی تهدیدهای بالقوه و مدیریت بحران های هوایی، میزان خطاهای انسانی را به شکل چشمگیری کاهش داده و سرعت واکنش در شرایط اضطراری را افزایش می دهند.پژوهش های جدید نشان می دهد که کاربرد هوش مصنوعی در سیستم های کنترل و مراقبت پرواز نه تنها منجر به افزایش کارایی عملیاتی و هماهنگی میان واحدهای دفاعی می شود، بلکه دقت تصمیم گیری فرماندهان را نیز از طریق تحلیل چندبعدی اطلاعات ارتقا می بخشد. این فناوری با به کارگیری شبکه های عصبی عمیق، سامانه های تشخیص موقعیت تهدید و مدل های پیش بینی رفتار پروازی، توانسته است فرآیند تصمیم سازی نظامی را از سطح واکنشی به سطح پیش دستانه و استراتژیک ارتقا دهد.با وجود مزایای چشمگیر، استفاده از هوش مصنوعی در مراقبت پرواز نظامی نیازمند زیرساخت های فناورانه امن، الگوریتم های قابل اعتماد و نظام های کنترل انسانی است تا از خطرات ناشی از تصمیمات خودکار یا حملات سایبری جلوگیری شود. بنابراین، تلفیق هوش مصنوعی با قضاوت انسانی، الگوریتم های شفاف و نظارت مستمر می تواند تضمین کننده تعادل میان کارایی و ایمنی در تصمیم گیری های حیاتی باشد.

نویسندگان

محمد مهدی بهاری مرادلو

مقطع کارشناسی مهندسی هوانوردی(مراقبت پرواز) دانشگاه علوم وفنون هوایی شهید ستاری تهران