مدرسه هوشمند و تغییر الگوهای یاددهی–یادگیری با رویکردهای تعاملی و دیجیتال: فرصت ها، چالش ها و راهکارهای عملی در تحول نظام آموزشی ایران

در عصر تحول دیجیتال و گسترش فناوری های نوظهور اطلاعات و ارتباطات، مدارس هوشمند به عنوان یکی از مهم ترین و تاثیرگذارترین رویکردهای نوین در نظام های آموزشی معاصر، نقش بنیادین و حیاتی در بازتعریف الگوهای سنتی یاددهی–یادگیری و ایجاد محیط های یادگیری تعاملی، شخصی سازی شده و مبتنی بر داده ایفا می کنند که می توانند پاسخگوی نیازهای متنوع و پویای یادگیرندگان قرن بیست ویکم باشند. هدف این پژوهش، بررسی جامع و تحلیل عمیق ابعاد مختلف مدارس هوشمند، شامل اهمیت، کاربردها، مکانیزم های تاثیرگذاری، یافته های پژوهشی در زمینه اثربخشی آن ها، چالش های پیش روی اجرای موفقیت آمیز این رویکرد در نظام آموزشی ایران و ارائه پیشنهادات و راهکارهای کاربردی برای غلبه بر موانع موجود است که از طریق مرور نظام مند ادبیات پژوهشی داخلی و خارجی و تحلیل تجربیات کشورهای پیشرو در این حوزه انجام شده است. یافته ها نشان می دهند که مدارس هوشمند با فراهم آوردن امکانات دسترسی به منابع دیجیتال غنی، ابزارهای یادگیری تطبیقی، سیستم های مدیریت یادگیری پیشرفته و محیط های همکاری مجازی، توانایی بهبود قابل توجه انگیزش، مشارکت فعال، عمق یادگیری و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان را دارند، اما اجرای موفقیت آمیز آن نیازمند برنامه ریزی جامع، سرمایه گذاری کافی در زیرساخت ها، آموزش مستمر معلمان و تغییر فرهنگ سازمانی مدارس است.

کلیدواژه ها:

کلمات کلیدی: مدرسه هوشمند ، یادگیری دیجیتال ، فناوری های آموزشی ، الگوهای یاددهی–یادگیری ، تحول آموزشی ، محیط های یادگیری تعاملی