استفاده از بازی در آموزش؛ یادگیری از طریق سرگرمی: بررسی فرصت ها، چالش ها و راهکارهای عملی پیاده سازی رویکردهای بازی محور در نظام آموزشی ایران و تاثیر آن بر انگیزش، یادگیری عمیق و توسعه مهارت های قرن بیست ویکم

در عصر تحولات شتابان فناوری و دگرگونی های بنیادین در شیوه های یاددهی-یادگیری، استفاده از بازی در آموزش (Game-Based Learning) به عنوان یکی از رویکردهای نوین و موثر که توانایی ایجاد تعامل فعال، افزایش انگیزش درونی، تقویت یادگیری تجربی و توسعه مهارت های شناختی، اجتماعی و عاطفی را در فراگیران دارد، مورد توجه پژوهشگران، سیاست گذاران و معلمان قرار گرفته است. این مقاله با هدف بررسی جایگاه، کاربردها، مکانیزم های تاثیرگذاری، یافته های پژوهشی، چالش ها و راهکارهای پیاده سازی رویکرد بازی محور در نظام آموزشی، به تحلیل و بررسی جامع این رویکرد نوآورانه می پردازد که چگونه بازی های آموزشی و فعالیت های بازی وار می توانند فرآیند یادگیری را از حالت انفعالی و تلقینی به سمت تعاملی، معنادار و لذت بخش تبدیل کنند و در عین حال به توسعه مهارت های حل مسئله، تفکر انتقادی، خلاقیت، همکاری و انعطاف پذیری در یادگیرندگان کمک نمایند. یافته های این مطالعه نشان می دهد که رویکرد بازی محور با فراهم آوردن بستری امن برای آزمون و خطا، ارائه بازخورد فوری، ایجاد چالش های متناسب با سطح مهارت فراگیران و تقویت احساس کنترل و خودمختاری، می تواند به طور معناداری بر عملکرد تحصیلی، نگرش به یادگیری و پایداری دانش تاثیر مثبت بگذارد، اگرچه موانعی همچون محدودیت های زیرساختی، نگرش های سنتی نسبت به بازی، کمبود آموزش معلمان و چالش های طراحی محتوای متناسب با اهداف آموزشی همچنان پیش روی اجرای موفقیت آمیز این رویکرد در نظام آموزشی ایران وجود دارد.

کلیدواژه ها:

کلمات کلیدی: بازی در آموزش ، یادگیری از طریق سرگرمی ، بازی محوری ، انگیزش تحصیلی ، یادگیری تجربی ، فناوری های نوین آموزشی