نقش معلم در حفظ انسان محوری

در عصری که فناوری های دیجیتال و هوش مصنوعی به سرعت در حال نفوذ به تمامی ابعاد زندگی هستند، نقش معلم در حفظ انسان محوری آموزش اهمیتی حیاتی و غیرقابل انکار پیدا کرده است. این مقاله با رویکردی توصیفی-تحلیلی، به بررسی چگونگی تثبیت جایگاه انسان در مرکیت فرآیند آموزش و پرورش در برابر موج مکانیزاسیون و تکنولوژی سازی می پردازد. هدف این پژوهش واکاوی مولفه های انسان محوری و وظایف معلمان در جهت تقویت ارتباطات عاطفی، اخلاقی و اجتماعی در کلاس های درس است. نتایج نشان می دهد که با وجود مزایای فناوری، هیچ ابزاری نمی تواند جایگزین همدلی، عشق، الهام بخشی و راهنمایی اخلاقی معلم شود. معلمان به عنوان نگهبانان ارزش های انسانی، باید مراقب باشند تا فناوری به ابزاری برای خدمت به انسان تبدیل شود و نه عاملی برای انزوا و کاهش کرامت انسانی. در نهایت، پیشنهاد می شود که در برنامه های تربیت معلم و توسعه حرفه ای، بر تقویت مهارت های انسانی و اخلاقی معلمان به موازات سواد فناوری تاکید شود تا بتوان تعادلی سالم میان پیشرفت تکنولوژی و انسانیت برقرار کرد.

کلیدواژه ها:

انسان محوری ، نقش معلم ، فناوری آموزشی ، همدلی ، اخلاق حرفه ای ، ارتباطات انسانی