استفاده از هوش مصنوعی برای تحلیل چهره و احساسات دانش آموزان در کلاس

ارزیابی وضعیت عاطفی و سطح درگیری دانش آموزان در فرآیند یادگیری، همواره یکی از چالش های اصلی نظام های آموزشی بوده است. با ظهور فناوری بینایی ماشین و یادگیری عمیق، امکان تحلیل خودکار چهره و احساسات دانش آموزان در محیط های کلاسی (حضوری و مجازی) فراهم شده است. این پژوهش با هدف بررسی کاربردها، مزایا و چالش های استفاده از هوش مصنوعی در تشخیص احساسات دانش آموزان انجام شده است. با مرور ادبیات موضوع، مشخص گردید که سیستم های تحلیل احساسات می توانند با پردازش تصاویر ویدیویی، حالات چهره مانند شادی، تعجب، غم و خستگی را شناسایی کرده و بازخورد فوری به معلمان ارائه دهند. یافته ها نشان می دهند که این فناوری می تواند به شخصی سازی آموزش، شناسایی زودهنگام دانش آموزان در معرض خطر و بهبود روش های تدریس کمک کند. با این حال، نگرانی های جدی در مورد حریم خصوصی، سوگیری الگوریتمی و پیامدهای اخلاقی نظارت مداوم بر دانش آموزان وجود دارد. این مقاله به بررسی ابعاد فنی، آموزشی و اخلاقی این فناوری می پردازد.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، تحلیل احساسات ، بینایی ماشین ، آموزش هوشمند ، حالات چهره ، حریم خصوصی در آموزش