نقش شایستگی های فناورانه آموزگاران در موفقیت برنامه های هوشمندسازی مدرسه

هوشمندسازی مدارس به عنوان یک رویکرد نوین آموزشی، نیازمند تحول بنیادین در زیرساخت ها و فرآیندهای یاددهی و یادگیری است. در این میان، نقش محوری آموزگاران به عنوان عاملان اصلی اجرای این تحولات، غیرقابل انکار است. موفقیت یا شکست برنامه های هوشمندسازی مدرسه به شدت وابسته به میزان آمادگی فناورانه و شایستگی های دیجیتالی معلمان است. این مقاله با هدف بررسی علمی و پژوهشی تاثیر شایستگی های فناورانه آموزگاران بر اثربخشی و پایداری برنامه های هوشمندسازی مدارس تدوین شده است. شایستگی های فناورانه شامل مجموعه ای از دانش، مهارت ها و نگرش هایی است که معلمان برای استفاده موثر از فناوری های نوین در راستای اهداف آموزشی نیاز دارند. عدم توجه کافی به توسعه این شایستگی ها، منجر به استفاده صوری و ناکارآمد از ابزارهای هوشمند شده و سرمایه گذاری های هنگفت در این حوزه را به هدر می دهد. یافته های پژوهش های متعدد نشان می دهد که هرچه سطح سواد دیجیتال، توانایی طراحی آموزشی مبتنی بر فناوری و مهارت های مدیریت کلاس های هوشمند در معلمان بالاتر باشد، میزان تعامل دانش آموزان، شخصی سازی یادگیری و در نهایت بهبود نتایج تحصیلی افزایش می یابد. بنابراین، توسعه حرفه ای مستمر، طراحی برنامه های آموزشی هدفمند و ایجاد محیط حمایتی برای به کارگیری فناوری ها، از الزامات اساسی برای نهادینه شدن هوشمندسازی در نظام آموزشی محسوب می شود. این پژوهش بر اهمیت سرمایه گذاری بر توانمندسازی فناورانه آموزگاران تاکید کرده و راهکارهایی برای ارتقاء این شایستگی ها ارائه می دهد تا اطمینان حاصل شود که فناوری ها به ابزارهایی برای ارتقاء کیفیت یاددهی و یادگیری تبدیل می شوند و نه صرفا افزودنی های تزیینی به کلاس درس.

کلیدواژه ها:

هوشمندسازی مدرسه ، شایستگی فناورانه ، توانمندسازی معلمان ، آموزش دیجیتال ، کیفیت آموزش