تحلیل حقوقی استفاده از فناوری های نوین در مدیریت شهری

در دهه های اخیر، رشد سریع فناوری های نوین مانند اینترنت اشیا، داده های بزرگ، هوش مصنوعی و سیستم های اطلاعات مکانی، مدیریت شهری را به طور چشمگیری متحول کرده است. این فناوری ها امکان بهبود کارایی خدمات شهری، افزایش شفافیت در تصمیم گیری، بهینه سازی منابع و ارتقای کیفیت زندگی شهروندان را فراهم می کنند. با این حال، کاربرد این فناوری ها با چالش های حقوقی متعددی همراه است که شامل حفاظت از حریم خصوصی، امنیت داده ها، امنیت سایبری، مسئولیت حقوقی ناشی از تصمیم گیری اتوماتیک و دسترسی آزاد به اطلاعات می شود. این مقاله با رویکرد تحلیلی به بررسی فرصت ها و محدودیت های حقوقی فناوری های نوین در مدیریت شهری می پردازد و چارچوب قانونی موجود را مورد ارزیابی قرار می دهد. همچنین تجربیات بین المللی در این حوزه بررسی شده و با شرایط نظام حقوقی ایران تطبیق داده می شود تا راهکارهای حقوق محور برای بهبود مدیریت شهری ارائه شود. نتایج نشان می دهد که بهره برداری موثر از فناوری های نوین نیازمند تدوین قوانین جامع، شفاف و به روز است تا هم امکان نوآوری فراهم شود و هم از حقوق اساسی شهروندان محافظت گردد.

کلیدواژه ها:

فناوری های نوین ، مدیریت شهری ، حقوق حریم خصوصی ، چارچوب حقوقی ، امنیت سایبری