تاثیر قوانین مصوب بر جایگاه و اقتدار حرفه ای معلم

جایگاه و اقتدار حرفه ای معلم به عنوان یکی از ارکان اساسی نظام های آموزشی، نقشی تعیین کننده در کیفیت فرایند یاددهی–یادگیری، انگیزش تحصیلی دانش آموزان و تحقق اهداف کلان آموزشی دارد. در این میان، قوانین و مقررات مصوب آموزشی به عنوان چارچوب های رسمی و الزام آور، تاثیر بسزایی در تعریف، تثبیت یا تضعیف جایگاه اجتماعی و حرفه ای معلمان ایفا می کنند. پژوهش حاضر با رویکردی توصیفی–تحلیلی به بررسی تاثیر قوانین مصوب بر جایگاه و اقتدار حرفه ای معلم می پردازد و می کوشد ابعاد مختلف این تاثیر را در سطوح فردی، سازمانی و اجتماعی تحلیل کند.نتایج مطالعات نشان می دهد قوانینی که بر حمایت حقوقی، امنیت شغلی، عدالت در نظام پرداخت، مشارکت معلمان در تصمیم گیری های آموزشی، فرصت های ارتقای حرفه ای و استقلال نسبی معلم در کلاس درس تاکید دارند، می توانند به افزایش اقتدار حرفه ای، اعتمادبه نفس شغلی و رضایت شغلی معلمان منجر شوند. در مقابل، قوانین محدودکننده، بخشنامه محور و فاقد پشتوانه اجرایی موثر، نه تنها جایگاه حرفه ای معلم را تضعیف می کنند، بلکه سبب کاهش انگیزه، فرسودگی شغلی و افت کیفیت عملکرد آموزشی می شوند.از سوی دیگر، جایگاه اجتماعی معلم به شدت متاثر از نحوه بازنمایی جایگاه او در قوانین رسمی است. قوانینی که معلم را صرفا مجری برنامه های ازپیش تعیین شده می دانند، به تضعیف اقتدار حرفه ای او در تعامل با دانش آموزان، والدین و مدیران مدرسه می انجامند؛ در حالی که قوانین مبتنی بر رویکرد حرفه ای گرایی، معلم را به عنوان متخصص تعلیم و تربیت به رسمیت می شناسند و زمینه تقویت اقتدار علمی، اخلاقی و تربیتی او را فراهم می آورند.در نهایت، این پژوهش تاکید می کند که بازنگری مستمر در قوانین آموزشی، توجه به نظرات معلمان در فرآیند قانون گذاری و هم راستاسازی قوانین با نیازهای واقعی محیط های آموزشی، می تواند نقش مهمی در ارتقای جایگاه و اقتدار حرفه ای معلم و به تبع آن، بهبود کیفیت نظام آموزشی ایفا کند

کلیدواژه ها:

جایگاه حرفه ای معلم ، اقتدار حرفه ای ، قوانین مصوب آموزشی ، نظام آموزشی ، امنیت شغلی ، حرفه ای گرایی معلم