تاثیر روش قصه گویی بر مهارت های گفتاری دانش آموزان پایه دوم

این پژوهش با هدف بررسی تاثیر روش قصه گویی بر مهارت های گفتاری دانش آموزان پایه دوم ابتدایی انجام شد. روش تحقیق نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون و پس آزمون بر روی دو گروه آزمایش و کنترل بود. جامعه آماری شامل کلیه دانش آموزان پایه دوم ابتدایی شهر همدان در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۳ بود که از میان آن ها ۳۰ دانش آموز به روش نمونه گیری خوشه ای انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه جایگزین شدند. گروه آزمایش به مدت ۱۲ جلسه تحت آموزش مهارت های گفتاری با محوریت روش قصه گویی قرار گرفت، در حالی که گروه کنترل آموزش سنتی را دریافت کرد. ابزار پژوهش، آزمون محقق ساخته مهارت های گفتاری بود که روایی آن توسط متخصصان تایید و پایایی آن با استفاده از آلفای کرونباخ ۰/۸۷ به دست آمد. داده ها با استفاده از آزمون تحلیل کوواریانس تحلیل شد. یافته ها نشان داد که بین عملکرد گروه آزمایش و کنترل در پس آزمون تفاوت معناداری وجود دارد و روش قصه گویی به طور موثری بر بهبود مهارت های گفتاری شامل روانی گفتار، دایره واژگان، تلفظ صحیح، ساختار جمله بندی و اعتماد به نفس در صحبت کردن دانش آموزان تاثیر گذاشته است. این نتایج حاکی از آن است که به کارگیری روش قصه گویی می تواند به عنوان یک راهبرد آموزشی موثر در تقویت مهارت های ارتباط کلامی دانش آموزان در پایه های ابتدایی مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

واژگان کلیدی: قصه گویی ، مهارت های گفتاری ، دانش آموزان پایه دوم ، آموزش ابتدایی ، زبان آموزی.