بررسی نقش روش های نوین تدریس در پیشرفت آموزشی دانش آموزان
سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 19
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
EPCS04_11375
تاریخ نمایه سازی: 16 بهمن 1404
چکیده مقاله:
این پژوهش به بررسی نقش حیاتی روش های نوین تدریس در ارتقاء سطح پیشرفت آموزشی دانش آموزان در نظام های آموزشی معاصر می پردازد. در عصر حاضر که دانش و مهارت های قرن بیست و یکم محور توسعه فردی و اجتماعی قرار گرفته اند، شیوه های سنتی انتقال دانش کارایی لازم برای پاسخگویی به نیازهای پیچیده یادگیری را از دست داده اند. هدف اصلی این مقاله، تحلیل چگونگی تاثیرگذاری رویکردهای فعال، مشارکتی، و فناوری محور بر عمق یادگیری، انگیزه درونی دانش آموزان و در نهایت، بهبود شاخص های عملکرد تحصیلی است. روش شناسی این مطالعه توصیفی-تحلیلی بوده و با مرور ادبیات و شواهد تجربی موجود، به تبیین سازوکارهای این تاثیرگذاری پرداخته است.مسئله محوری پژوهش این است که علی رغم اذعان عمومی به ناکارآمدی آموزش تک سویه، اجرای موثر روش های نوین با موانع ساختاری و فرهنگی متعددی مواجه است که مانع از تحقق پتانسیل کامل آن ها در جهت تقویت تفکر انتقادی، حل مسئله، و خلاقیت دانش آموزان می شود. نتایج نظری حاصل از این تحلیل نشان می دهد که انتقال از پارادایم معلم محوری به دانش آموزمحوری، نیازمند بازتعریف نقش معلم از ملقن صرف به تسهیل گر یادگیری است. روش های نوین، فراتر از صرفا استفاده از ابزارهای جدید، بر ایجاد محیطی پویا تاکید دارند که در آن دانش آموز به صورت فعال در ساخت معنا و دانش خود مشارکت می کند.اهمیت این موضوع در نظام های آموزشی زمانی دوچندان می شود که نرخ ترک تحصیل، ضعف در مهارت های نرم و ناتوانی در به کارگیری دانش در دنیای واقعی به عنوان معضلات اصلی مطرح می گردند. روش هایی نظیر یادگیری مبتنی بر پروژه (PBL)، یادگیری مشارکتی (Cooperative Learning) و رویکردهای مبتنی بر اکتشاف، با فعال سازی شناختی و عاطفی دانش آموز، زمینه را برای یادگیری ماندگارتر و عمیق تر فراهم می آورند. با این حال، چالش هایی نظیر مقاومت در برابر تغییر، فقدان زیرساخت های فناوری مناسب، و نیاز به توسعه حرفه ای مستمر معلمان، اجرای سراسری این تحولات را دشوار می سازد. این پژوهش با جمع بندی شواهد، بر ضرورت ایجاد یک همسویی استراتژیک میان سیاست گذاری های کلان، برنامه های درسی، شیوه های ارزشیابی و توانمندسازی نیروی انسانی تاکید می کند تا بتوان شکاف بین پتانسیل روش های نوین و واقعیت های کلاس های درس را پر کرد و به پیشرفت آموزشی پایدار دست یافت.
کلیدواژه ها:
روش های نوین تدریس ، پیشرفت آموزشی ، یادگیری فعال ، آموزش دانش آموزمحور ، فناوری آموزشی ، تحلیل برنامه درسی
نویسندگان