لزوم توجه به تربیت دینی و اخلاقی برای دانش آموزان

در دنیای معاصر که تحولات فرهنگی، اجتماعی و فناوری با شتابی فزاینده در حال دگرگونی انسان و جوامع است، تربیت دینی و اخلاقی به عنوان یکی از ارکان بنیادین پرورش انسان متعادل و مسئول، بیش از هر زمان دیگری اهمیت یافته است. نظام های آموزش و پرورش امروزی اگر صرفا بر انتقال دانش و مهارت های علمی و فنی تمرکز کنند و از پرورش جنبه های معنوی، اخلاقی و اعتقادی غافل شوند، با نسلی مواجه خواهند شد که گرچه از نظر علمی توانمند، اما از جهت معنویت، تعهد، و وجدان اخلاقی دچار نوعی خلا درونی است. هدف اصلی از تربیت دینی و اخلاقی در مدارس، شکل گیری نظام فکری و رفتاری مبتنی بر ایمان، مسئولیت پذیری، عدالت خواهی، احترام به دیگران و رعایت ارزش های انسانی در میان دانش آموزان است.این پژوهش با تاکید بر مبانی نظری تربیت دینی و اخلاقی از دیدگاه قرآن، سنت و آموزه های تربیتی اسلام، به بررسی جایگاه آن در نظام آموزشی ایران می پردازد و نقش آن را در پیشگیری از آسیب های اجتماعی، تحکیم هویت فردی و جمعی، و ارتقای انسجام اخلاقی جامعه تحلیل می کند. یافته های حاصل از مطالعات نظری و میدانی نشان می دهد که بی توجهی به تربیت دینی و اخلاقی، موجب بروز چالش هایی همچون ضعف هویت دینی، گسترش بی اعتمادی اجتماعی، افزایش انحرافات رفتاری و کاهش حس مسئولیت پذیری در میان نوجوانان می شود. در مقابل، گنجاندن برنامه های هدفمند تربیتی، آموزش معلمان متخصص در حوزه اخلاق و دین، و بهره گیری از شیوه های نوین و جذاب انتقال مفاهیم دینی، تاثیری مثبت و پایدار بر رفتار و بینش دانش آموزان دارد.در نهایت، پژوهش تاکید می کند که تربیت دینی و اخلاقی باید نه به عنوان بخشی فرعی از آموزش رسمی، بلکه به مثابه محور و روح حاکم بر کل فرآیند تعلیم و تربیت در مدارس مورد توجه قرار گیرد. تحقق این امر نیازمند همکاری همه جانبه میان خانواده، مدرسه و جامعه، بازنگری در محتوای درسی، و بهره گیری از الگوهای تربیتی بومی متناسب با نیازها و اقتضائات نسل امروز است.

کلیدواژه ها:

تربیت دینی ، اخلاق اسلامی ، ارزش های معنوی ، آموزش و پرورش ، هویت دینی و دانش آموز