نقش تفکر سازنده: ترکیب هوش هیجانی و منطق در حل مسائل آموزشی

مسائل آموزشی مدرن غالبا پیچیده، چندوجهی و فاقد راه حل های خطی و صرفا منطقی هستند. این مقاله به بررسی مفهوم «تفکر سازنده» (Constructive Thinking) می پردازد که به عنوان یک رویکرد فراشناختی، مستلزم ادغام موثر هوش هیجانی (Emotional Intelligence) و منطق تحلیلی (Analytical Logic) برای دستیابی به راه حل های اثربخش است. این پژوهش نشان می دهد که نادیده گرفتن ابعاد عاطفی فرآیند یادگیری (مانند انگیزه، استرس و تعاملات اجتماعی) در مواجهه با مسائل، کارایی راه حل های صرفا منطقی را کاهش می دهد. با تحلیل مدل های شناختی و عاطفی، این مقاله استدلال می کند که تفکر سازنده، ابزاری حیاتی برای معلمان و مدیران آموزشی در مواجهه با چالش های پیچیده محیط های آموزشی امروز است.

کلیدواژه ها:

تفکر سازنده ، هوش هیجانی ، منطق ، حل مسئله ، آموزش ، فراشناخت ، تصمیم گیری آموزشی