ادبیات و نقش آن در تقویت خلاقیت دانش آموزان

خلاقیت به عنوان محوری ترین مهارت های قرن بیست و یکم، نیازمند محیطی پرورشی و ابزارهای آموزشی غنی است. ادبیات، به مثابه گنجینه ای از تخیل و زبان، یکی از موثرترین ابزارهایی است که می تواند تفکر واگرا و انعطاف پذیری شناختی دانش آموزان را تقویت کند. این مقاله با اتخاذ روش پژوهش مروری کتابخانه ای، به تحلیل جامع یافته ها و دیدگاه های پژوهشگران ایرانی و خارجی در زمینه تاثیر ادبیات بر ابعاد مختلف خلاقیت پرداخته است. نتایج مروری نشان می دهد که تعامل فعال با انواع ژانرهای ادبی، نه تنها قدرت تصویرسازی ذهنی را افزایش می دهد، بلکه با تقویت سواد عاطفی و همدلی، دانش آموز را برای حل مسائل پیچیده اجتماعی و فرهنگی آماده می سازد. یافته ها حاکی از آن است که رویکردهای تدریس خلاقانه، مانند نمایشنامه خوانی، تحلیل پایان های باز و نگارش خلاق، بیشترین تاثیر را در تحریک توانایی های نوآورانه دارند. در نهایت، با تاکید بر ضرورت اصلاح نظام آموزشی، پیشنهاداتی عملی و مبسوط جهت ادغام موثر ادبیات در فرآیند پرورش خلاقیت ارائه شده است.

کلیدواژه ها:

ادبیات ، خلاقیت ، تفکر واگرا ، دانش آموز ، آموزش ، پرورش خلاقیت ، همدلی.