تحلیل نقش مدیریت آموزشی در افزایش مشارکت و انگیزه دانش آموزان

نظام های آموزشی معاصر در مواجهه با تحولات شتابان اجتماعی، فرهنگی و فناورانه، بیش از هر زمان دیگری با مسئله کاهش انگیزه تحصیلی و افت مشارکت فعال دانش آموزان در فرآیند یاددهی–یادگیری روبه رو هستند. پژوهش های متعدد نشان می دهد که کیفیت مدیریت آموزشی و به ویژه مدیریت کلاس درس، نقشی تعیین کننده در شکل گیری محیط های یادگیری پویا، انگیزشی و مشارکت محور ایفا می کند. مدیریت آموزشی، فراتر از کنترل رفتاری و حفظ نظم ظاهری کلاس، مجموعه ای از راهبردهای سازمان دهی، رهبری، تعامل، حمایت عاطفی و هدایت یادگیری را دربرمی گیرد که می تواند به طور مستقیم و غیرمستقیم بر انگیزه، خودکارآمدی و مشارکت تحصیلی دانش آموزان تاثیرگذار باشد. مقاله حاضر با رویکردی مروری–تحلیلی، به بررسی و تحلیل پژوهش های داخلی و خارجی انجام شده در زمینه نقش مدیریت آموزشی در افزایش مشارکت و انگیزه دانش آموزان می پردازد. در این راستا، ابتدا مبانی نظری مرتبط با مدیریت آموزشی، انگیزش تحصیلی و مشارکت یادگیرندگان تبیین شده و سپس شواهد پژوهشی مربوط به تاثیر سبک ها و راهبردهای مختلف مدیریت آموزشی بر ابعاد شناختی، هیجانی و رفتاری مشارکت دانش آموزان مورد بررسی قرار می گیرد. یافته های مرور پژوهش ها نشان می دهد که رویکردهای یادگیرنده محور، مشارکتی و حمایتی در مدیریت آموزشی، نقش بسزایی در تقویت انگیزش درونی، افزایش مشارکت فعال و بهبود کیفیت یادگیری دارند. در پایان، ضمن جمع بندی نتایج، پیامدهای آموزشی و پژوهشی این یافته ها برای مدیران، معلمان و سیاست گذاران آموزشی مورد بحث قرار می گیرد.

کلیدواژه ها:

مدیریت آموزشی ، مدیریت کلاس درس ، مشارکت دانش آموزان ، انگیزه تحصیلی