ارزیابی تکوینی دیجیتال: بازخوانی نقش هوش مصنوعی در هدایت یادگیری دانش آموزان

ارزیابی تکوینی به عنوان یکی از موثرترین ابزارهای سنجش مستمر یادگیری، نقش کلیدی در هدایت فرآیند یادگیری دانش آموزان ایفا می کند. با ظهور فناوری های نوین و به ویژه هوش مصنوعی، فرصت های بی سابقه ای برای شخصی سازی، تحلیل سریع و بازخورد موثر در محیط های آموزشی فراهم شده است. این مطالعه با هدف بازخوانی و بررسی نقش هوش مصنوعی در ارتقای کارایی ارزیابی تکوینی، بر تحلیل قابلیت های هوش مصنوعی در جمع آوری داده های یادگیری، شناسایی نقاط قوت و ضعف دانش آموزان و ارائه بازخوردهای هوشمند و هدفمند متمرکز است. بر اساس مرور منابع علمی و پژوهش های کاربردی، هوش مصنوعی توانسته است با الگوریتم های پیش بینی، یادگیری تطبیقی و داشبوردهای تحلیلی، نقش یک مربی دیجیتال را در کنار معلم انسانی ایفا کند و به دانش آموزان مسیرهای بهینه یادگیری را پیشنهاد دهد. یافته ها نشان می دهند که به کارگیری سامانه های مبتنی بر هوش مصنوعی در ارزیابی تکوینی نه تنها باعث افزایش انگیزه و مشارکت فعال دانش آموزان می شود، بلکه کیفیت تصمیم گیری آموزشی و تنظیم مسیرهای یادگیری فردی را به شکل چشمگیری بهبود می بخشد. با این حال، چالش هایی همچون حفظ حریم خصوصی، تکیه بیش از حد بر فناوری و نیاز به تربیت معلمان برای استفاده موثر از این ابزارها نیز شناسایی شده است. این مقاله با ارائه چارچوبی تحلیلی و عملیاتی، پیشنهادهایی برای ادغام هوش مصنوعی در فرایند ارزیابی تکوینی ارائه می دهد تا یادگیری دانش آموزان هدفمندتر و پویا تر هدایت شود.

کلیدواژه ها:

ارزیابی تکوینی ، هوش مصنوعی ، یادگیری شخصی سازی شده ، بازخورد هوشمند