تاثیر آموزش مبتنی بر فناوری بر کیفیت یادگیری در نظام آموزشی

پیشرفت های فناوری در دهه های اخیر، تغییرات چشمگیری در شیوه های آموزش و یادگیری ایجاد کرده و نظام های آموزشی را به بازنگری در روش های سنتی واداشته است. آموزش مبتنی بر فناوری به عنوان یکی از رویکردهای نوین، امکان استفاده از ابزارهای متنوع آموزشی را فراهم کرده و فرصت های جدیدی برای یادگیری فعال و پویا به وجود آورده است. با این حال، همچنان این پرسش مطرح است که استفاده از فناوری تا چه اندازه توانسته کیفیت یادگیری فراگیران را در نظام آموزشی ارتقا دهد. مسئله اصلی این پژوهش، بررسی تاثیر آموزش مبتنی بر فناوری بر کیفیت یادگیری و تبیین نقش آن در بهبود فرایند یاددهی–یادگیری است. هدف پژوهش حاضر، شناسایی ابعاد آموزش مبتنی بر فناوری و تحلیل پیامدهای آن بر درک عمیق مطالب، انگیزه تحصیلی و مشارکت فعال فراگیران می باشد. روش تحقیق به صورت کتابخانه ای انجام شده و با بررسی و تحلیل منابع و پژوهش های داخلی مرتبط، داده های نظری گردآوری شده است. یافته های پژوهش نشان می دهد که آموزش مبتنی بر فناوری، در صورت استفاده آگاهانه و هدفمند، می تواند موجب افزایش تعامل آموزشی، تنوع در روش های تدریس و ارتقای کیفیت یادگیری شود. نتایج نشان می دهد که فناوری آموزشی، ابزاری مکمل در آموزش است و اثربخشی آن به میزان آمادگی معلمان، فراگیران و زیرساخت های آموزشی وابسته می باشد.