چالش های هویت فرهنگی در عصر جهانی شدن

فرهنگ و آموزش به عنوان دو عنصر بنیادین نظام اجتماعی، نقش تعیین کننده ای در شکل گیری نگرش های اجتماعی افراد ایفا می کنند. نگرش های اجتماعی حاصل تعامل پیچیده ای از ارزش ها، باورها، هنجارها و تجربیات یادگیری هستند که در بستر فرهنگی جامعه و از طریق نهاد آموزش شکل می گیرند. مسئله اصلی این پژوهش، بررسی چگونگی تعامل متقابل فرهنگ و آموزش در فرایند شکل گیری نگرش های اجتماعی و تبیین نقش آموزش در انتقال، تثبیت یا تغییر این نگرش ها است. هدف پژوهش حاضر، تحلیل کارکرد فرهنگی نظام آموزشی و بررسی تاثیر آن بر نگرش های اجتماعی نسل های مختلف در جامعه ایران می باشد. روش پژوهش، کتابخانه ای و از نوع توصیفی تحلیلی است و داده ها از طریق بررسی منابع علمی معتبر داخلی شامل کتاب ها، مقالات و پژوهش های دانشگاهی گردآوری شده است. یافته های پژوهش نشان می دهد که آموزش، هم تحت تاثیر فرهنگ مسلط جامعه قرار دارد و هم خود به عنوان ابزاری موثر در بازتولید یا تحول نگرش های اجتماعی عمل می کند. نتایج پژوهش حاکی از آن است که کیفیت تعامل میان فرهنگ و آموزش، نقش مهمی در تقویت انسجام اجتماعی، شکل گیری هویت جمعی و جهت دهی به نگرش های اجتماعی دارد و بی توجهی به این تعامل می تواند منجر به تعارض ارزشی و شکاف نگرشی در جامعه شود.