آموزش دیجیتال و تاثیر آن بر اظطراب فناوری و یادگیری دانش آموزان.مهارت های فناوری

با گسترش فناوری های دیجیتال در نظام های آموزشی، آموزش دیجیتال به عنوان یکی از رویکردهای نوین تدریس مورد توجه قرار گرفته است. استفاده از ابزارها و محیط های دیجیتال، امکان یادگیری فعال، تعامل دانش آموزان با محتوای آموزشی و توسعه مهارت های فناوری را فراهم می کند، اما همزمان می تواند منجر به بروز اضطراب فناوری در برخی فراگیران شود. اضطراب فناوری به عنوان احساس نگرانی، ترس یا استرس در مواجهه با ابزارها و محیط های دیجیتال شناخته می شود و می تواند مانع بهره وری آموزشی و یادگیری موثر شود. پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر آموزش دیجیتال بر اضطراب فناوری و یادگیری دانش آموزان انجام شده است.این مطالعه از نوع کاربردی و با روش شبه آزمایشی انجام گردید. جامعه آماری شامل دانش آموزان دوره متوسطه بود که با روش نمونه گیری در دسترس، تعداد مناسبی انتخاب و به دو گروه آزمایش و کنترل تقسیم شدند. گروه آزمایش تحت آموزش دیجیتال قرار گرفت که شامل استفاده از محیط های یادگیری آنلاین، نرم افزارهای آموزشی، بازی های آموزشی دیجیتال و فعالیت های تعاملی مبتنی بر فناوری بود، در حالی که گروه کنترل از روش های سنتی تدریس استفاده کردند.ابزار جمع آوری داده ها شامل پرسشنامه استاندارد اضطراب فناوری و سنجش یادگیری دانش آموزان (نمرات درسی و آزمون های عملکردی) بود. داده ها با استفاده از آزمون های آماری مقایسه ای و تحلیل کوواریانس مورد بررسی قرار گرفت. نتایج پژوهش نشان داد که آموزش دیجیتال می تواند نقش موثری در کاهش اضطراب فناوری دانش آموزان داشته باشد و در عین حال یادگیری آنان را به طور معناداری ارتقا دهد. علاوه بر این، کاهش اضطراب فناوری به عنوان یک عامل واسطه ای موجب افزایش مشارکت، تمرکز و انگیزش یادگیری شد.بر اساس یافته ها، می توان نتیجه گرفت که آموزش دیجیتال نه تنها مهارت های فناوری دانش آموزان را تقویت می کند، بلکه با کاهش اضطراب فناوری، محیط یادگیری امن تر و موثرتری ایجاد می نماید. پیشنهاد می شود معلمان و برنامه ریزان آموزشی با طراحی برنامه های دیجیتال منطبق بر نیازها و سطح توانایی دانش آموزان، زمینه ارتقای یادگیری، انگیزش و اعتماد به نفس فناوری را فراهم کنند. این رویکرد می تواند به عنوان الگویی کارآمد برای بهره گیری موثر از فناوری در آموزش مدارس مطرح گردد.