پویایی ارتباط معلم و دانش آموز: کلید ارتقای یادگیری فعال و انگیزه تحصیلی

رابطه معلم و دانش آموز یکی از مولفه های بنیادین در ارتقای کیفیت یاددهی و یادگیری محسوب می شود که هم بر جنبه های شناختی و هم بر جنبه های عاطفی و اجتماعی دانش آموزان تاثیرگذار است. پژوهش های اخیر نشان داده اند که تعامل مثبت و فعال معلم با دانش آموز، موجب افزایش انگیزه، اعتماد به نفس و مشارکت فعال دانش آموزان در کلاس درس می شود و در نتیجه یادگیری عمیق و پایدار تحقق می یابد. بر اساس یافته ها، کلاس هایی که در آن ها رابطه انسانی و حمایتگر میان معلم و دانش آموز برقرار است، محیطی امن و انگیزه بخش برای یادگیری فراهم می کنند و دانش آموزان با احساس تعلق و ارزشمندی، بهتر می توانند مهارت های حل مسئله، تفکر انتقادی و خودتنظیمی را توسعه دهند. علاوه بر این، استفاده از روش های تدریس فعال و ابزارهای دیجیتال در ارتقای تعامل معلم و دانش آموز نقش قابل توجهی دارد و موجب شخصی سازی یادگیری و افزایش بازخورد مستمر می شود. هدف این مقاله، تحلیل اثرات تعامل معلم و دانش آموز بر یادگیری و انگیزه تحصیلی است تا با شناسایی مولفه های کلیدی تعامل، راهکارهایی برای ایجاد محیط آموزشی مثبت ارائه شود. یافته ها می توانند به معلمان، مدیران و پژوهشگران تعلیم و تربیت کمک کنند تا استراتژی های آموزشی خود را به گونه ای تنظیم کنند که هم یادگیری فعال و هم توسعه مهارت های اجتماعی و عاطفی دانش آموزان به حداکثر برسد.