پرورش تفکر نوآورانه: نقش آموزش خلاق در ارتقای توانمندی های شناختی دانش آموزان

توانمندسازی دانش آموزان در زمینه های شناختی و خلاقیت، از دغدغه های اصلی نظام های آموزشی امروز است. آموزش خلاق با تاکید بر فعالیت های تجربه محور، پروژه محور و مشارکتی، فضایی فراهم می کند که در آن دانش آموزان نه تنها مفاهیم درسی را درک می کنند، بلکه توانایی حل مسائل پیچیده، تحلیل اطلاعات و ارائه راهکارهای نوآورانه را نیز تقویت می نمایند. پژوهش های اخیر نشان داده اند که آموزش خلاق اثرات عمیقی بر مهارت های شناختی پایه و پیشرفته دانش آموزان دارد و باعث ارتقای تفکر انتقادی، انعطاف پذیری ذهنی، حافظه فعال و توانایی تصمیم گیری می شود. علاوه بر این، مشارکت فعال در فعالیت های خلاقانه انگیزه یادگیری و تعاملات اجتماعی دانش آموزان را افزایش می دهد و آنان را به یادگیرندگان مستقل و مسئول تبدیل می کند. هدف این مقاله بررسی تاثیر آموزش خلاق بر رشد شناختی دانش آموزان و ارائه مبانی نظری و کاربردی برای معلمان است. یافته ها نشان می دهد که به کارگیری روش های خلاقانه در آموزش، نه تنها مهارت های شناختی را ارتقا می دهد، بلکه فرایند یادگیری را معنادارتر، فعال تر و مستمرتر می سازد و فضایی برای توسعه مهارت های نوآوری و خلاقیت فراهم می آورد (کریمی، ۱۳۹۸؛ احمدی، ۱۴۰۰؛ سلیمانی، ۱۳۹۹).