بررسی رابطه مشارکت دانش آموزان در برنامه های مدرسه ای با افزایش اعتمادبه نفس و خودباوری

اعتمادبه نفس و خودباوری از مهم ترین عوامل روانی تاثیرگذار بر پیشرفت تحصیلی، اجتماعی و عاطفی دانش آموزان هستند. پژوهش های روانشناختی نشان می دهند که مشارکت فعال دانش آموزان در برنامه های مدرسه ای از جمله فعالیت های فوق برنامه، گروه های دانش آموزی، انجمن های علمی و فرهنگی می تواند نقش موثری در ارتقای سطح اعتمادبه نفس آنان داشته باشد. هدف این پژوهش بررسی رابطه مشارکت دانش آموزان در برنامه های مدرسه ای با افزایش اعتمادبه نفس و خودباوری است. روش پژوهش حاضر توصیفی-همبستگی بوده و جامعه آماری شامل دانش آموزان مقطع متوسطه شهرستان های مختلف کشور می باشد. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسشنامه استاندارد اعتمادبه نفس، خودباوری و میزان مشارکت در برنامه های مدرسه ای است. نتایج پژوهش نشان داد که بین مشارکت فعال دانش آموزان در برنامه های مدرسه ای و سطح اعتمادبه نفس و خودباوری آنان رابطه مثبت و معناداری وجود دارد. این یافته ها حاکی از آن است که مدارس می توانند با ایجاد فرصت های مشارکت بیشتر برای دانش آموزان، زمینه های رشد روانی، اجتماعی و تحصیلی آنان را فراهم آورند.

کلیدواژه ها:

مشارکت دانش آموزان ، اعتمادبه نفس ، خودباوری ، برنامه های مدرسه ای