یادگیری تعاملی در مدارس مبتنی بر فناوری و افزایش مشارکت دانش آموزان

تحولات سریع فناوری اطلاعات و ارتباطات در دهه های اخیر موجب تغییرات بنیادین در نظام های آموزشی شده است. یادگیری تعاملی مبتنی بر فناوری به عنوان یکی از رویکردهای نوین، توانسته است دانش آموزان را از نقش منفعل به نقش فعال تبدیل کند و مشارکت آنان در فرایند یادگیری را افزایش دهد. این نوع یادگیری بر اساس نظریه های سازنده گرایی و یادگیری اجتماعی طراحی شده و بر تعامل مستمر بین دانش آموز، معلم و محیط آموزشی تاکید دارد. پژوهش حاضر به بررسی کاربرد فناوری های نوین در کلاس درس و اثر آن بر مشارکت فعال دانش آموزان پرداخته و نشان می دهد که استفاده از ابزارهای دیجیتال، شبیه سازی های آموزشی، بازی های یادگیری و سامانه های مدیریت یادگیری، موجب افزایش انگیزه، خلاقیت، تفکر انتقادی و یادگیری عمیق می شود. نتایج پژوهش ها حاکی از آن است که مدارس مجهز به فناوری های تعاملی می توانند زمینه ای پویا و مشارکتی برای دانش آموزان فراهم کرده و نقش آن ها را در فرایند یادگیری تقویت کنند.

کلیدواژه ها:

یادگیری تعاملی ، فناوری آموزشی ، مشارکت دانش آموز ، یادگیری فعال ، محیط دیجیتال