خلق فضاهای یادگیری تاثیرگذار: چیدمان کلاس و دکوراسیون به عنوان محرک رفتار و یادگیری دانش آموزان

فضای فیزیکی کلاس درس، فراتر از یک ظرف خنثی و ایستا برای رویداد یادگیری، به عاملی پویا و تعیین کننده در شکل گیری رفتار، تعاملات و کیفیت یادگیری دانش آموزان تبدیل شده است. این مقاله با تمرکز بر مفهوم "خلق فضاهای یادگیری تاثیرگذار"، به بررسی علمی و کاربردی نقش مولفه های محیطی، به ویژه "چیدمان کلاس" و "دکوراسیون"، به عنوان "محرک های کلیدی رفتار و یادگیری" می پردازد. هدف، ارزیابی این فرضیه است که طراحی آگاهانه محیط فیزیکی می تواند به طور مستقیم و غیرمستقیم بر متغیرهای حیاتی آموزشی از جمله سطح توجه، مشارکت، همکاری، خودتنظیمی، خلاقیت و احساس تعلق دانش آموزان تاثیر بگذارد. مقاله ابتدا مبانی نظری این ارتباط را از منظر نظریه های "اکولوژی یادگیری"، "تاثیر محیط بر شناخت"، و "طراحی محیطی حمایتگر" مرور می کند. سپس به تحلیل ابعاد عملی می پردازد و نشان می دهد که چگونه هرگونه تغییر در چیدمان (از الگوی سنتی ردیفی تا آرایش های حلقوی، گروهی، ایستگاه های کاری یا ترکیبی) می تواند روابط قدرت بین معلم و دانش آموز، الگوی گفت وگو، جریان حرکت و نوع فعالیت های قابل اجرا را دگرگون سازد. به عنوان مثال، چیدمان دایره ای گفت وگوی دموکراتیک تر و مشارکت برابرتر را تقویت می کند، در حالی که چیدمان گروهی کوچک، یادگیری مشارکتی و حل مسئله جمعی را تسهیل می نماید.

کلیدواژه ها:

خلق فضاهای یادگیری تاثیرگذار ، چیدمان کلاس درس ، دکوراسیون آموزشی ، طراحی محیط یادگیری