تحول فردی در بافت آموزش زبان انگلیسی: بررسی نقش اعتماد به نفس و انگیزش تحصیلی به عنوان عوامل کلیدی

آموزش زبان انگلیسی در بافت آموزشی ایران، فراتر از یک تکلیف درسی صرف، به عرصه ای پیچیده برای تعامل فرد با جهان های جدید زبانی، فرهنگی و هویتی بدل شده است. این تعامل، در صورت همراهی با عوامل روان شناختی مساعد، می تواند به عاملی برای تحول فردی معنادار تبدیل گردد. تحول فردی در این مقاله، به عنوان فرآیندی چندبعدی در نظر گرفته می شود که شامل رشد مهارت های ارتباطی بین فرهنگی، تقویت خودپنداره تحصیلی، گسترش چشم اندازهای شناختی و دستیابی به احساس عاملیت و کارآمدی بیشتر در یادگیرنده است. هدف اصلی این پژوهش، واکاوی نقش دو عامل محوری اعتماد به نفس و انگیزش تحصیلی در تسهیل این گذار از "یادگیری یک درس" به "تجربه ای تحول آفرین" می باشد.در بخش کاربردی، این نوشتار با ارائه نمونه هایی از فعالیت های کلاسی و محیط های یادگیری، راهکارهایی را برای معلمان زبان پیشنهاد می دهد که چگونه می توانند با طراحی تکالیف معنادار، ارائه بازخورد سازنده مبتنی بر رشد، ایجاد فضای خطاپذیری و ارتباط محتوای درسی با علایق و اهداف شخصی دانش آموزان، همزمان به تقویت اعتماد به نفس و غنی سازی انگیزش درونی آنان کمک کنند. در نتیجه گیری نهایی تاکید می شود که توجه نظام مند به این دو عامل کلیدی، آموزش زبان انگلیسی را از حاشیه برنامه درسی به متن یک پروژه تربیتی مهم تبدیل می کند که قادر است در شکل دهی به دانش آموزانی باورمند، کنجکاو، انعطاف پذیر و آماده تعامل با پیچیدگی های جهان معاصر مشارکت کند.

کلیدواژه ها:

تحول فردی ، آموزش زبان انگلیسی ، اعتماد به نفس زبانی ، انگیزش تحصیلی