فناوری های هوشمند آموزشی و اثرات آن بر توسعه مهارت های اخلاقی و اجتماعی

با پیشرفت روزافزون فناوری های دیجیتال و نفوذ گسترده آن ها در نظام های آموزشی، توجه به نقش فناوری های هوشمند در شکل دهی رفتارها، ارزش ها و مهارت های اجتماعی دانش آموزان اهمیت ویژه ای یافته است. فناوری های هوشمند آموزشی، با بهره گیری از ابزارهای مبتنی بر هوش مصنوعی، یادگیری تطبیقی و محیط های شبیه سازی شده، امکان ارائه تجارب یادگیری شخصی سازی شده و فعال را فراهم می کنند که می تواند در تقویت مهارت های اخلاقی و اجتماعی دانش آموزان موثر باشد. این پژوهش با رویکرد تحلیلی-مروری، به بررسی سازوکارهای تاثیرگذاری فناوری های هوشمند بر توسعه مهارت های اخلاقی مانند مسئولیت پذیری، صداقت و همدلی، و مهارت های اجتماعی شامل همکاری، ارتباط موثر و مدیریت تعارض پرداخته است. نتایج نشان می دهد که استفاده هدفمند از فناوری های هوشمند آموزشی می تواند ضمن افزایش انگیزش و مشارکت فعال دانش آموزان، زمینه های یادگیری اخلاقی و اجتماعی را به شکلی نظام مند و مستمر فراهم کند، به گونه ای که یادگیرندگان نه تنها مهارت های فنی و شناختی را کسب می کنند، بلکه قابلیت تصمیم گیری اخلاقی و تعامل اجتماعی مثبت نیز در آن ها پرورش می یابد. همچنین، پژوهش بر اهمیت طراحی محتوا و محیط های هوشمند آموزشی تاکید دارد که با تمرکز بر ارزش های اخلاقی و تعامل اجتماعی، یادگیری را معنادارتر و پایدارتر می سازد. این مطالعه می تواند راهنمایی برای معلمان، طراحان برنامه های درسی و سیاست گذاران آموزشی باشد تا با بهره گیری از فناوری های نوین، آموزش را فراتر از انتقال دانش صرف به توسعه شایستگی های اخلاقی و اجتماعی ارتقا دهند.

کلیدواژه ها:

فناوری های هوشمند آموزشی ، مهارت های اخلاقی ، مهارت های اجتماعی ، یادگیری فعال