بررسی ارتباط میان محیط آموزشی و برنامه درسی پنهان با جامعه پذیری دانش آموزان

انسان در تمام لحظات زندگی خود در حال دریافت پیام هایی، حاوی اطلاعات از محیط اطراف خود است و با این تفکر که رفتار در خلا رخ نمی دهد لذا رفتارانسان مرتبط با محیط کالبدی و عناصر آن است، در این پژوهش با پرداختن به یکی از پنهان ترین ابعاد برنامه درسی در سازمان آموزش و پرورش، که از فرط حضور غایب می نماید، یعنی محیط آموزشی مدارس، به روش کتابخانه ای، براساس داده ها واطلاعات حاصله از مطالعه منابع کتابخانه ای و اسناد به تبیین الگوهای رفتاری دانش آموزان، جزئیات و ویژگی های محیطی موثر بر حواس آنها پرداخته شده است و از این رهگذر پیام های پنهان محیط فیزیکی در قالب احساسی که دانش آموزان از حضور در فضا خواهند داشت در هشت مقوله حس تعلق، حس تشخص، احساس ارزشمندی، احساس عزت نفس، احساس برابری، احساس اجتماع، حس معرف بودن و حس تسلط بیان می شود و تاثیری که این پیام های پنهان بر عملکرد، احساس، نگرش و رفتار دانش آموزان دارد در قالب برنامه های درسی پنهان حاصل از این پیام ها، تبیین می گردد، و در ادامه ویژگی های مکانی بوجودآورنده این پیام ها به تفصیل بیان شده است

کلیدواژه ها:

محیط مدرسه ، جامعه پذیری ، برنامه درسی پنهان