تحلیل نظام ارزشیابی دانش آموزان با توجه به نقش و دیدگاه والدین

مسئله اصلی این پژوهش، تحلیل و واکاوی نظام ارزشیابی تحصیلی دانش آموزان با تاکید ویژه بر نقش، دیدگاه ها و تجربیات والدین به عنوان ذی نفعان کلیدی این فرآیند است. هدف اصلی، بررسی انتظارات، درک، نگرش ها و نقدهای والدین نسبت به روش های کنونی ارزشیابی و همچنین تبیین نقش فعال یا منفعل آنان در این فرآیند است. روش تحقیق حاضر، توصیفی-تحلیلی و مبتنی بر مطالعه کتابخانه ای و مرور نظام مند منابع معتبر داخلی و خارجی است. یافته های کلیدی نشان می دهد که دیدگاه والدین نسبت به ارزشیابی، اغلب تحت تاثیر دو گفتمان غالب قرار دارد: گفتمان سنتی-رقابتی (متمرکز بر نمره، رتبه و مقایسه) و گفتمان توسعه محور (متمرکز بر رشد فردی، بازخورد و اصلاح یادگیری). تعارض این دو نگاه در خانه و مدرسه می تواند منجر به سردرگمی دانش آموز و کاهش اثربخشی ارزشیابی شود. همچنین، والدین عمدتا نقشی واکنشی و منفعل (واکنش به نمرات نهایی) دارند تا پیش گیرانه و فعال (مشارکت در فرآیند ارزشیابی تکوینی). نتیجه نهایی حاکی از آن است که برای کارآمدسازی نظام ارزشیابی، ضروری است نه تنها ابزارها و روش ها، بلکه نقش و دانش ارزشیابی شناختی والدین نیز مورد توجه قرار گیرد. ایجاد هماهنگی بین اهداف ارزشیابی مدرسه و انتظارات والدین، از طریق آموزش و ارتباط موثر، می تواند ارزشیابی را از یک ابزار اندازه گیری صرف به عاملی برای تسهیل یادگیری عمیق و کاهش اضطراب تبدیل کند.

کلیدواژه ها:

ارزشیابی تحصیلی ، دیدگاه والدین ، مشارکت خانواده ، ارزشیابی تکوینی ، اضطراب ارزشیابی ، هماهنگی خانه و مدرسه